پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(sobhekherad.ir)

امام حسین (ع) به نسلها وانسانها آموخت که از گسترش ستم درزمین جلوگیری کنند و برای دفاع ازحقوق انسانها واصلاح فکر و راه ایمان وجامعه به پاخیزند و برای اصلاح و برپایی عدل وداد بکوشند و جامعه را ازغبار جهل و آتش بیداد برهانند و دانایی و ایمان و آزادگی وحرمت وحقوق انسانها راپاس دارند وجامعه ای بسازند که درآن درپناه دادگری  وانصاف همه احساس آرامش وامنیت و
خرسندی کنند.

درسی که حسین(ع)به انسانهاآموخت

پرسش این است که برای امام حسین چه چیزی بهترو برتر ازجان ومال وجاه وخوشی زندگی در این جهان بود و چه چیزی بود که
آن قدرارزش داشت که برایش اززندگی دراین جهان بگذرد و به کشته شدن و شهادت خود و یاران همراه وهمدل و اسارت زن وفرزندان و خانواده تن دهد و خلاصه از همه چیز زندگی دراین دنیابگذردامّاازآن چیزنگذرد؟
آیا هدف امام حسین این بود که به شهرت و بلندی نام وآوازه برسد ؟ آیااو هدفش این بود که بعد از مرگش مردم برایش مراسم
عزاو ماتم بگیرند و برسینه و سرو صورت بزنند وپ ای برهنه راه بیابان را در پیش گیرند وبدن و صورت خود را به خاک  آلوده وخیس بیالایند و سرو صورت خود را زخمی و خونی نمایند و برای ثواب آش و خوراک نذری درمیان مردم پخش کنند و علَم و کتل راه بیندازند و گریه وناله ونوحه سردهند؟

آیا امام حسین می خواست با قیام خود بر اریکه قدرت نشیند و خود فرمانروایی کند؟

هیچکدام از این ها جزو اهداف امام حسبن نبود و او از دنیا و شهرت فاصله ها داشت و آزارکسی را نمی خواست  شیفته قدرت وجاه ومال و شهرت وحکمرانی نبود.

امام حسین درحرکت خود از مدینه تا مکه وازآنجا تاکربلا با سخنان وعمل خود، راه خویش را قدم به قدم ترسیم کرد و وانمود و درآن
روزگار وحشت و خاموشی وبیداد و نابرابری وناآگاهی وخودکامگی، مسئولیت وتعهدخویش رابه خدا و راه پیامبر و مردم وانسانیت وآزادگی به درستی نشان داد.
او به انسانها آموخت که همراهی با ظلم وبیداد گناه است.

او به همگان آموخت که خودکامگی و بیدادوستم برمردم ازهرکسی ناپذیرفتنی است اوبه آدمیان آموخت که درروزگار بیداد مسئولیت از دوش آنان که می دانند برداشته نمی شود.
حسین به انسانها آموخت که پذیرش ظلم به نوعی همراهی با ستمکاراست و شریک شدن در بیدادهای او.

اوبه نسلها وانسانها آموخت که از گسترش ستم درزمین جلوگیری کنند و برای دفاع ازحقوق انسانها واصلاح فکر و راه ایمان وجامعه به پاخیزند و برای اصلاح و برپایی عدل وداد بکوشند و جامعه را ازغبار جهل و آتش بیداد برهانند و دانایی و ایمان و آزادگی وحرمت وحقوق انسانها راپاس دارند وجامعه ای بسازند که درآن درپناه دادگری  وانصاف همه احساس آرامش وامنیت و
خرسندی کنند.

آری هدف امام حسین دفاع ازحق وایمان زلال وبرپایی داد و آزادی وآزادگی بود و او درآن عصرتاریک وستم زمانه، حقیقت رابرتر اززندگی ننگین و عافیت طلبی دراین جهان دانست و عشق به خدا وحقیقت او را برآن داشت تا در برابرستم زمانه برخروشد و لباس زیبای شهادت برتن  پوشد و جهانیان را به راه زندگی آزادو شرافتمندانه فراخواند.

حسین(ع)ب ه همه انسانها آموخت که حتی درزمان نتوانستن انسان آگاه، دربرابرخدا و مردم مسئول است.
کار حسین با آنکه غم انگیز و درخور گریستن بود،امازیبا وعارفانه وعاشقانه و درس آموز و ستوده نیز بود.

حسین به ما آموخت در زمانی که خودکامه ای برجای حق نشسته و زور و بیداد را در همه جابه کاربسته و نیکان وپاکان ازجور در گوشه ای به انزوا نشسته و عهدحکومت با خلایق گسسته و ریا وتزویر و دروغ راه را بر راستی و درستی و بیرنگی بسته وکار زمانه دگرگون و وارونه گشته و سرمایه های عمومی به غارت رفته،انسان آگاه و نیک اندیش مسئول است ونباید در گوشه ای نشسته و تماشاگر بیداد و فسادو تبعیض باشدو چشم و زبان ببنددو همرنگ جماعت شود و عهدخویش رابا خدای و مردم از یاد ببرد وخاموشی گزیند؛ چراکه اگر نتواند در چنین زمانی کاری بکند و روزگار را دگرگون سازد، می تواند سکوت مرگبار تسلیم
رابشکندوبااندک نورخود تاریکی را بشکافد و ستمکار و ستم پیشه را رسوا کند و پرده از ریا کاری و کردارهای زشتش بردارد…

یاد و راه حسین زنده وجاوید باد.

محمودمنطقیان

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(sobhekherad.ir)

 

 

 

این خبر را به اشتراک بگذارید :