پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(sobhekherad.ir)

پارک های شهر شلوغتر شدند و جاییکه ما باید از بزرگان و پیشکسوتان یاد بگیریم و حتی بترسیم که از منزل بیرون نیاییم خود این بزرگان صندلی های پارک را برای بازی های مانند منچ و شطرنج اشغال کردند و نگران کننده تر آن است که حتی برخی از بازی های قدیمی که تا قبل از شیوع این بیماری منسوخ شده بود هم در این ایام یاد بزرگان ما افتاده است.(دوز)

عظیم بنام؛ ویروس منحوس کرونا چند ماهی هست که قد علم کرده است تا به انسان ها متذکر شود که با آنهمه عظمت و غروری که دارید ممکن

3d human with a red question mark

است در مقابل یک ویروس مخفی هم زانو بزنید؛ انسان هایی که معلوم نیست آیا بعد از این ویروس هم عبرت می گیرند که مال اندوزی، احتکار مواد مورد نیاز مردم و یا هل دادن به همدیگر برای دریافت کالای بیشتر در این دنیای فانی بی ارزش است یا نه!
کشور ایران مدتیست که درگیر ویروس کرونا شده است؛ این بیماری طبیعیست در جاهایی که امکانات بیشتری باشد تلفات کمتری خواهد داد؛ با این حال برخی از استان ها که محروم تر هستند باید اقدامات پیشگیرانه ی بیشتری داشته باشند.

در این بین رفتار برخی از کهگیلویه و بویراحمدی ها که از محروم ترین نقاط کشور و حتی جهان هستند، جالب و قابل نقد است.

در این مقوله سعی می شود که حداقل یکبار هم که شده به جای نقد مسوولین به صورت صریح و آشکار به نقد رفتار مردم این خطه فقیر کشور پرداخته شود به امید آنکه موجب تغییر رویه ی رفتارهای بخشی از مردم شود.

آنقدر گفته شد که دیگر همه میدانند که راه مقابله با کرونا ماندن در خانه و رعایت اصول بهداشتی است اما در این استان مشاهده می شود که نه تنها آمار تردد و رفت و آمد کمتر نشد بلکه گاها هم بیشتر می شود.

پارک های شهر شلوغتر شدند و جاییکه ما باید از بزرگان و پیشکسوتان یاد بگیریم و حتی بترسیم که از منزل بیرون نیاییم خود این بزرگان صندلی های پارک را برای بازی های مانند منچ و شطرنج اشغال کردند و نگران کننده تر آن است که حتی برخی از بازی های قدیمی که تا قبل از شیوع این بیماری منسوخ شده بود هم در این ایام یاد بزرگان ما افتاده است.(دوز)
ترمینال ها و گاراژهای ما گرچه تاثیر کرونا را نمیشود نادیده گرفت اما آنچنان هم خلوت نشدند و تردد همچنان جاریست.
مغازه ها که بیش از پیش احساس فرصت می کنند؛ داروخانه ها که سوژه ی آنها جور شد و با نیاز مردم با ماسک و دست کش و الکل های گران خود بر روی جیب خالی هموطنان رژه می روند.
رستوران ها انگار که نه انگار کرونا آمد و شرطش را هم غذای عمومی نخوردن اعلام کرده و ۲۴ ساعته به روی شهروندان پر اشتها باز است.

مراسمات، جشن ها،تشییع و تدفین ها گرچه دلمان بخواهد یا نخواهد کم رنگ می شوند اما کماکان ادامه دارد.
از اینا که بگذریم سبمبوسه خوردن دسته جمعی برخی از مردم در شلوغترین نقاط شهر دیگر جای توجیه ندارد؛ این سمبوسه در این روزها که معلوم نیست موارد آن از کجا آمده اند و اصلا فروشنده ی آن هویت خاصی ندارد کدام درد از دردهای این مردم را دوا می کند که اشتهای معده آنها حتی به قیمت مرگ نیز می رسد.
جوانان هم که همچنان بدو بدو دنبال آرایشگاه ها و مدل زدن موهای آنچنانی و مغازه به مغازه رفتن و پوشیدن انواع لباس برای انتخاب بهترین تیپ هستند.
با لطف برخی از مسئولان سالن ها ورزشی بسته شد اما برخی از روستاها که ورزشگاه خاکی دارند که هیچ صاحب و مسوولی ندارد مسابقات دوستانه بین روستایی را آغاز کردند تا در بی موقع ترین زمان ممکن به ورزش بپردازند.
برخی نیز مسافرت ها طولانی که پیشکش اما تفریح های روزانه و دسته جمعی با وسایل مشترک را نیز در برنامه خود گذاشتند.

گرچه تصاویر موارد بالا همه موجود است اما واقعا باید از مردم پرسیده شود که چرا هنوز کرونا را جدی نگرفته اند و چرا یکبار هم که شده این استان نباید در فرهنگ سازی همانند شرکت در انتخابات پیش قدم باشد؟
افسوس تر آنست که برخی با ادعای کاذب ،شجاعت خود را به رخ کرونا می کشند و با نیشخند می گویند مگر کرونا کاری می تواند در مقابل ما بکند!
برخی از روستا نشینان نیز با توجیه فارغ از هوای شهربودن خود را مصون از کرونا می دانند اما کرونا نشان داد که شوخی ندارد و چه مسوول باشد چه روستایی اگر شرایط رعایت نشود نیشش را خواهد زد.
شیراز در بغل دست ما با آنکه امکانات و تجهیزات آن چندین برابراستان ما است اما بیش از دو هفته است که گویی این شهر شیراز نیست که مرکز استان پهناوری مانند فارس است؛ در هیچ نقطه ای از شهر ترافیک نیست، رستوران ها ،آرایشگاه ها، مغازه ها و حتی ترمینال ها به حالت تعطیل و نیمه تعطیل درامدند، حتی بیمارستان ها نیز خلوت شد و مردم بیماری های نه چندان اورژانسی خود را مشروط به رفتن کرونا دانستند و لغو کردند و بطور کلی همه جا در تعطیلی است و اگر هم برخی از آنها به حالت نیمه تعطیل هستند عملا مراجعه کننده ای ندارند.

خلاصه کرونا با گوشی کر آمد؛ گوشی که نمی شنود دعاهای بیماران و خانواده ی آنها را؛ چشم هم ندارد تا گریه های مادران و انتظار های فرزندان بیماران را ببیند؛زبان هن ندارد تا از او سوال وجواب کنیم که چرا آمدی و اصلا جرا نمی روید! اما هر چه بود به نظر می رسد اشاره های خوبی داشت و با زبان ایما و اشاره اعلام کرد که راه شکست من چیزی نیست جز رعایت بهداشت عمومی و شخصی.
بیایید برای یکبار هم که شده اصلا به فرض اینکه نه دولتی هست نه استانداری و نه فرمانداری، خود به صورت داوطلبانه موارد بهداشتی و توصیه های کرونایی را رعایت کنیم تا هر چه زودتر این بیماری مهلک رخت ببندد و یکبار دیگر آرامش به خانواده ها با کمترین تلفات برگردد.

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(sobhekherad.ir)

این خبر را به اشتراک بگذارید :