پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(sobhekherad.ir)

خیلی از ماها صاحب خونه ایم و مستاجر داریم؛ بیاییم برای این دو سه ماه اون مستاجرایی که میدونیم وضع مالی خوبی ندارند را راحت کنیم و ازشون کرایه نخایم! البته اونایی که دارن هم ازشون بگیریم اشکال نداره. دولت کار خوبی کرد و لااقل سه ماه اوناییکه دغدغه یه اقساط داشتن را معاف کرده.

عظیم بنام ؛ کرونا با نیش های بی رحمانه اش اومد ولی همین کرونای لعنتی میتونه از ما انسان ها یه قهرمان، در روزهای پسا کرونایی بسازه.

کرونا خیلی نحس بود، عجیب بود، جالب بود و نادر، منحصر به فرده و بی رحم، ناگهانیه و غیر قابل پیش بینی، گنگه و پر از ابهام؛ اصلا هر چه صفت بد هست میشه به این کرونا بچسبونیمش!!

البته همین کرونا هم یه جاهایی سعی میکنه نشون بده با مرامه؛ مثلا اینکه گفته خردسالان را خیلی بهاشون کاری ندارم خودش کلی از دغدغه های والدینِ خردسال دارو کم کرده، یا میگه اگر نظافت شخصی و عمومی را رعایت کنید کاری به کارتون ندارم، یا فرقی هم بین مسوول و مردم نگذاشته گرچه یکی مثل من حداقل این یکجا دوست دارم که فرق بگذاره و لااقل مسوولانو تو این ایام نگیره! آخه اگر مسوول هم تو این مقطع نباشه اصلا معلوم نی با این مردمی که داریم چی به سرمون بیاد!

ولی کرونایی که هم جون میکنه تا فرق نگذاره اما باز این فقرا هستن که بیشتر ضرر میکنند!

بیایید برای یک مقطع هم که شده، با همدیگر مهربون باشیم.

خیلی از افراد در این مدت از کار و کاسبی عقب افتادن! ترس کرونا از یک طرف و نداشتن شام شب از طرفی دیگر، جسم و روح را از آنان گرفت!

خیلی از ماها صاحب خونه ایم و مستاجر داریم؛ بیاییم برای این دو سه ماه اون مستاجرایی که میدونیم وضع مالی خوبی ندارند را راحت کنیم و ازشون کرایه نخایم! البته اونایی که دارن هم ازشون بگیریم اشکال نداره. دولت کار خوبی کرد و لااقل سه ماه اوناییکه دغدغه یه اقساط داشتن را معاف کرده.

 

یه رانندگانی هست که همیشه مسافر دارن، اگر مسافرت ضروری داریم اینا را بهاشون سفر نکنیم تو این مقطع و بریم با اونایی که یکم فقیرترن! هم برا خودمون بهتره هم اونا، چون قطعا اینایی که همیشه مسافر دارن افراد بیشتری جابجا میکنن و احتمال آلوده بودنشون به کرونا بیشتره! پس با فقرا بریم تا از نون نیفتن خطرِ خودمونم کمتر بشه!

 

هستند مغازه دارانی که در این ایام دل خوبی دارن و جنسایی که دارن بخصوص اوناییکه در این ایام برای مردم ضروری هستن را با قیمت خرید میفروشن‌؛ اینا بدونن مردم گرچه شاید به ظاهر نشون ندن ولی قدردان هستن‌؛ خریدامونو هم تو این ایام یا پیش اینا بگیریم یا اونایی که میدونیم فقیرن و هیچگاه هم مشتری آنچنانی ندارن! اینجا هم بنفع خودمونه بیشتر، چون قطعا مشتریان کمتری دارن و کمتر دست به دست میشن اجناسشون و هم احتمالا تاریخ قبل از کرونا هستن که باز بهتر.

 

نیز بناها و کارگرانی هستند که به دلایل اقتدار یا نفوذ و یا هم کاربلدی خودشون به اندازه ی کافی در گذشته پس انداز کردند برا خود، اما نگران کسانی باشیم که اگر یک روز از کار و کارگری بیفتند شام شبی ندارند چه برسد به این ایام رکورد کرونایی..

اما یه افرادی بود میگفتن کودکان کار!! یکیشو اوروز دیدم به گفت و گو بهاش نشستم! جالب می گفت! می فرمود این کرونا آنقدر کثیفه که به من فکر نکرد!! می گفت همه همیشه میخواستن که منو از چهار راه ها دور بندازن ولی باز میومدم اما از وقتی کرونا اومد از کاسبی هم افتادم، نه ماشینی هست نه هم اگر باشد اجازه میدن من به طرفشون برم! میگفت قبلنا همه میوفتادن دنبال من اما از وقتی کرونا اومد سراغ هر کی میرم اونا فرار میکنن ازم و من میوفتم دنبال اونا! تو این ایام اینا را هم درک کنیم..

تو کشور ما که گدایان را هم آخرش نفهمیدیم کی به کیه و چی به چیه و کی واقعا گداستو فقیر، اما اگر این دست افراد که قبلن تو خیابون میومدن یا درب خونه هامون اما  این روزها تو خیابونا نمیان چون نا امیدن از توجه کسی، اگر احیانا می‌شناسیمشون که واقعا فقیرن به طریقی دریابیمشون! یه عده هم که چون نابینا بودن همون موقع ها هم توخیابون نمیومدن اینا را هم کارت به کارت یادمون نره!

قبلنا که کرونا نبود مرام داشتیم حس داشتیمو علاقه و یه عده بیمارِ فقیر که تو بیمارستان بودن سری میزدیم، کمپوتِ گیلاسی گلابی براشون می بردیم! الان کرونا که نمیزاره ملاقاتشون بریم، کمپوتا را هم که ازدست دادن بیچاره ها، پولی هم برای دارو و شاید ترخیص احتمالی ندارن اینا چه روزگارِ سختی دارن! خطر کرونا که روی تخت بغل دستیشونه هم شرایطو سخت تر کرد براشون!

برخی از مدیران حالا چه ترسو چه غیر ترسو هم این روزها به واسطه ی حس مسولیت پذیری که دارن خط مقدم جلسات و مانورهای کرونایی هستند واقعا اینا کارشون درسته!

خلاصه هستند افراد دیگری که چنین شرایطی دارن و ما میتونیم به بهانه ی آنها خودمان را قهرمان دنیایه پسا کرونایی کنیم و نام نیک خود را در تاریخ ذهن های همیشه آگاه مردم و افکار عمومی ثبت کنیم.

در پایان تشکری کنم از پزشکان و پرستاران و کادر درمانیه این روزها فداکار.

استوری یکی از دوستان پرستارم که به قول خودش از اول داستان این کرونا مجبور شد از زن و بچه اش جدا زندگی کند برایم ناراحت کننده بود.

او نوشته بود دخترم دلم برایت به همون خدایت یک ذره شد و با زبان لری که مشخص بود از تهِ دلِ تنگِ خود است ادامه داد که دخترِ گلم قضاته دِ مِن دلِ قلبم

پس بیایید در این یکماه و شایدم دو ماه و کمو بیشتر با هم مهربان باشیم…

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(sobhekherad.ir)

این خبر را به اشتراک بگذارید :