پایگاه خبری تحلیلی صبح خرد(sobhekherad.ir)

از همان ابتدا، حسن روحانی بعنوان بالاترین مقام اجرایی کشور، مواضعی می گرفت که در عده ای شگفتی و در عده دیگر تنفر می انگیخت. سخنانی مانند (از شنبه آینده همه چیز به روال عادی باز می گردد) آغازگر سلسله ای از تصمیمات دیرهنگام و نابجا بود که اگر کمی بدبینی در هر ایرانی باشد، خواهد گفت «عمدی در کار است تا نسل ایرانیان را به انقراض بکشاند». از جمله خصایص رئیس دولت که نمایی از زندگی ما ایرانیان روی ریتم کند هست، سخنرانی های روحانی است. 

ویروس ووهانی، مدیریت روحانی!!

پایگاه خبری تحلیلی صبح خرد؛ از همان دسامبر ۲۰۱۹ با گسترش کرونا ویروس در چین، سران این کشور به رغم دفعات قبل، که از سیاست پنهان کاری کمک می گرفت، این بار از همان ابتدا وقوع بحران را اعلام عمومی کرد تا بلکه سایر کشورها، آمادگی کافی برای مقابله با ویروس را داشته باشند. هر چه می گذشت، اطلاعات بیشتری درباره ویروس منتشر می شد، بهمان نسبت مردمان جهان ضمن هشیاری،نگران می شدند که نکند سراغ شهر و دیار آنها هم برود. در کمال شگفتی، با وجود عدم مرز مشترک میان کشورمان با چین، و فاصله بيش از دو هزار کیلومتری، به ناگاه اعلام شد ایران دومین کشور آلوده به ویروس است.

شوربختانه ایران سیاستی را در پیش گرفت که چین در زمان شیوع بیماری «سارس» در پیش گرفته بود. پنهان کاری!

همزمان ،با ادامه پروازهای شرکت ماهان به چین، نگرانی عمومی از شیوع کرونا خبر از بهاری غم انگیز می داد. 

 به باور همگان، چون دو موضوع راهپیمایی بیست و دوم بهمن و بعد انتخابات کم فروغ مجلس، مانع اصلی اعلام خطر درباره ویروس شد. بهر حال شد آنچه نباید میشد.

از همان ابتدا، حسن روحانی بعنوان بالاترین مقام اجرایی کشور، مواضعی می گرفت که در عده ای شگفتی و در عده دیگر تنفر می انگیخت. سخنانی مانند (از شنبه آینده همه چیز به روال عادی باز می گردد) آغازگر سلسله ای از تصمیمات دیرهنگام و نابجا بود که اگر کمی بدبینی در هر ایرانی باشد، خواهد گفت «عمدی در کار است تا نسل ایرانیان را به انقراض بکشاند». از جمله خصایص رئیس دولت که نمایی از زندگی ما ایرانیان روی ریتم کند هست، سخنرانی های روحانی است. 

یکبار نطق او با ریتم کسالت آور، دستمایه یکی از طنزپردازان خارج از کشور شده بود. 

ریتم کند زندگی ایرانیان در همه جا مشخص است. در زمین فوتبال، در پیشرفت و حتی در سخن گفتن. 

حالا که پای جان ملیونها انسان در میان هست، همان ریتم کند همیشگی، هم در سخن و هم در اجرای تصمیات می رود تا بهاری سیاه را در ایران رقم بزند. 

اول که به رسم مالوف، اساسا وجود بیماری را انکار کردند( درست مانند انکار هدف قرار دادن هواپیمای اوکراینی) 

بعد که تحت فشارهای داخلی و درز اخبار و تصاویر، مجبور به قبول مساله کردند، سیستم اداری فشل می خواست با همان سرعت چهل ساله گذشته، با کاغذبازی های ملال آور به جنگ ویروسی برود که سرعت همه گیری مهم ترین خصیصه آن است. تناقض در گفتار مقاماتی مانند روحانی با آنچه در روی زمین دیده می شود، از دیگر علل حرص دادن ملت بوده است. 

در حالیکه بخاطر نبود امکانات کافی، ایران در وضعیت قرمز بوده و کادر درمانی آن بیشترین تلفات را در میان همکاران خود در جهان می بینند، رئیس دولت از بی نیازی در راه مقابله با بحران می گوید. 

در بحث قرنطینه هم که دیدیم. چین کاری کرد که تا ابد الگوی برتر برای بشریت خواهد ماند. سرعت فوق العاده، قاطعیت در قرنطينه، جدیت در برخورد با کوچکترین خطایی از سوی شهروندان، محاصره کامل و بدون هیچ روزنه ای در شهرهای آلوده سبب شد تا پرجمعیت ترین کشور دنیا در مقابله با یک بلای ناپیدا نمره بیست بگیرد و همانند المپیک های دوره های مختلف که معمولا اول یا دوم است، اینجا هم سربلند برون آید. 

اینجا اما، کادر درمانی و همه شهروندان آگاه، آرزو می کنند که کاش دولت و سایر نهادهای حاکمیت، مزاحم کارشان نشوند. و کاش این مدت مسولین طراز اول، سکوت کرده و در کنجی مخفی می شدند. تا متخصصین امر، با یک پدیده کاملا علمی، برخوردی علمی و بهداشتی کنند. 

نه که با سخنرانی های خود، ادارات و نهادهای ذیربط و بی‌ربط را به جان هم بیاندازند. چندانکه می بینیم. 

دوماه التماس دلسوزان برای قرنطینه یک شهر به جایی نرسید تا اینکه امروز، و بعد از ناآگاه ترین طبقه مردم، این دولتمردان باشند که متوجه عمق خطر و فاجعه شده تصمیات دیر هنگام بگیرند. آقایان مسولین. 

به درازای عمرمان شاهد مدیریت ها و دخالت های تان درهمه شوون زندگی بودیم، رسیدیم به اینجا. 

حال عاجزانه تقاضای مان یک بیت شعر است

امیدوار بُود آدمی به خیر کسان

مرا به خیر تو امید نیست، شر مرسان

محمد زرین

هفتم فروردین ۱۳۹۹

پایگاه خبری تحلیلی صبح خرد(sobhekherad.ir)

این خبر را به اشتراک بگذارید :