پایگاه خبری تحلیلی صبح خرد(sobhekherad.ir)

این نوع سیاست ورزی علت گرایانه ناکامی سیاسی را متاثر از شرایط بیرونی می دانند، همانگونه که در متن تحلیل های سیاسی از شکست لیست شان بر گزاره هایی چون، اگر رئیس دولت اصلاحات حمایت می کرد ، اگر حزب اتحاد یا فلان گروه سیاسی همراهی می کرد نتایج به شکل دیگری رقم می خورد.تحلیل هایی که به اذعان اکثر سیاسیون محلی از اعراب ندارند.

علت گرایی: آفت سیاست ورزی اصلاح طلبانه(نقدی بر مواضع اخیر حزب کارگزاران سازندگی)
دکتر عبدالرحیم دهقانی؛ بسیاری از پدیده های اجتماعی بسته به اینکه از چه دیدگاهی به آنها نگاه کنیم هویت های متفاوت و بعضا متضادی از خود نشان می دهند.

سیاست ورزی و چگونگی زیست سیاسی یکی از مفاهیمی است که امروزه در بین اصلاح طلبان وجوه متفاوتی به خود گرفته است. از فردای دوم اسفند و شکست لیست حزب کارگزاران و عدم اقبال مردم به آنها، تیغ تخریب و انتقاد این جریان سیاسی نسبت به اصلاح طلبان تیز و تیز تر شده، به نوعی شائبه استقلال این جریان سیاسی در بین سیاست ورزان پر رنگ تر شده است. این نوشتار در پی تبیین جایگاه و مشروعیت و اقبال مردمی و توانایی جریان سازی این طیف از اصلاح طلبان نبوده که خود نیازمند بحثی دیگر است. بلکه سعی در واکاوی مواضع اخیر این حزب نسبت به رئیس دولت اصلاحات و موضع گیری یکی دیگر از اعضای حزب نسبت به حزب اتحاد ملت است که این نوع موضع گیری بازنمایی علاقه شدید آنها به حفظ و رسیدن به قدرت می باشد.

از این جهت که آنها دائما دنبال علت شکست شان در انتخابات مجلس می باشند وبه دلایل این شکست اصلا کاری ندارند. دال مرکزی این نوع سیاست ورزی(علت گرایانه) قدرت و مفاهیم مترتب بر آن مانند حفظ قدرت، کسب قدرت، توجیه قدرت، رقابت برای قدرت می باشد.

این نوع سیاست ورزی علت گرایانه ناکامی سیاسی را متاثر از شرایط بیرونی می دانند، همانگونه که در متن تحلیل های سیاسی از شکست لیست شان بر گزاره هایی چون، اگر رئیس دولت اصلاحات حمایت می کرد ، اگر حزب اتحاد یا فلان گروه سیاسی همراهی می کرد نتایج به شکل دیگری رقم می خورد.تحلیل هایی که به اذعان اکثر سیاسیون محلی از اعراب ندارند.

اما نشان از به حساب نیاوردن خرد جمعی شهروندان می باشد که به نوعی مانند ابزاری برای کسب قدرت توسط آنها عمل می کنند. این گروه از اصلاح طلبان با قرار دادن علت به جای دلیل و نگاه علت گرایانه به مسائل سیاسی ریشه عقل و اختیار را می سوزانند و پیامدی جزء تثبیت گفتمان استبدادی و دیکتاتوری و خودی و غیرخودی کردن شهروندان و خوب و بد کردن رفتارهای آنها نخواهد داشت. در بلندمدت شهروندان را آگاهانه یا ناآگاهانه به مسیری هدایت خواهد کرد که حاکمیت مشخص نموده است.

در سوی دیگر طیف اصلاح طلبی اصلاح طلبانی قرار دارند که در مشی سیاست ورزی خود دنبال دلیل اند. در این از سیاست ورزی ابزارها و راهبردهایی که به کار برده می شوند با شرایط و مصالح قابل قبول و قابل فهم برای شهروندان تناسب دارد. این نوع سیاست به کنار گذاشتن قدرت نیست بلکه از طریق حضور در نهادهای مدنی و جامعه و از طریق احیای سرمایه اجتماعی خودشان بتوانند شرایط بهتری را برای تعداد بیشتری از مردم که بتوانند زندگی بهتری داشته باشند فراهم کنند.

پایگاه خبری تحلیلی صبح خرد(sobhekherad.ir)

این خبر را به اشتراک بگذارید :