پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(sobhekherad.ir) 

ایشان با انتخاب های متعدد بعنوان مدیر برتر حوزه ی مربوطه و موفقیت های پی در پی در نخبه پروری و تولید نیروی انسانی تحصیل کرده و خدمتگذار به مردم از حیث صلاحیت مدیریتی بارها خود را ثابت کرده اند و نکته ی درخور توجه و عنایت اینست که در شرایط محرومیت های حاصل از جبر جغرافیایی و دوری از پایتخت تنها راه نجات منطقه،پروراندن نیروهای نخبه و تاثیرگذار در امر اداره ی امور می باشد که برای تحقق این آرمان می توان با توکل بر خداوند متعال و استفاده از مدیریت قوی ایشان به وقوع بپیوندد.

سخنی در باب آقای معلم خطاب به مردم و مسئولین شهرستان کهگیلویه

نویسنده مقاله معتقد است که اگر آدم منصف و شرافتمندی هستم باید این مقال را بدور از هرگونه سیاسی کاری و بر حسب ما

پورک پور

وقع دو دهه ی اخیر بنویسم.

امروزی که ما در آن هستیم،روزگار دانشوری و دانش پژوهی است و به رغم نادانسته های بسیار،انسان جهان امروز بیش از گذشته و گذشتگان،خود را مسلط بر طبیعت می بیند و می داند.
این پندار برخاسته از روند شناسایی پدیده ها و کشف علل آنهاست که بویژه در قرن گذشته روز به روز شتاب بیشتری گرفته است و حجم تولید دانش در تمام علوم به میزان حیرت انگیزی رسیده است.
گذشته از اینکه این روند دانش افزایی،انسان را با پرسش های بسیار بیشتر و پیچیده تری مواجه کرده و به نوعی،حجم بس بزرگ نادانستنی او را برایش آشکار نموده،یک پیامد ناگزیر،تنوع و تکثر شاخه های علوم است که هریک متخصصین خاص خود را دارند و دیگر آنگونه نیست که کسی در چند رشته علمی،همزمان،کار کند.
امروز تحقیق و پژوهش و فعالیت در یک رشته از هر علمی،مجالی میخواهد به اندازه یک عمر.
چنین چشم اندازی در گستره ی دانش مدیریتِ بخش آموزش و پرورشِ نسل کنونی بیشتر به چشم می آید.
سپاس خداوندگار را که به ما فرصتی بخشید تا در دهه ی هشتاد با برخورداری از معلمان و اساتید ارزشمند در لباس سفیدِ جامعه ی پزشکی،به جامعه و همنوعان خود کمک کنیم.
بر خود لازم میدانم که بعنوان دانش آموز دیروز و خادم امروز،در راه اعتلاء و آگاهی بخشی به جامعه ی هدف آموزش و پرورش بصورت مختصر موضوعی را مطرح نمایم.
در ساختار فکری خود همواره برای معلم و جایگاهش در کنار تمام فراز و فرودهای زندگی ارزش والایی قائل بودم و بصورت معمول جداسازی ای بر مبنای خوب،بد،متوسط برای ایشان در هیچ دوره ای لحاظ نکردم اما خوب بیاد دارم که برخی از آنها با معیار بینش و معرفتشان نسبت به معلم،دانش آموز و تحصیل،توجه ام را به خود جلب کرده بودند که از جمله ی آنها می توان استاد علی پورکپور را نام برد که اگر در یک جمله قرار باشد،یافته ی اصلی خود از ایشان را بیان کنم با قاطعیت این بوده که در آن زمان استاد پورکپور به ما آموخت که هیچگاه امروز برنمی گردد و ما را ملتفت کرد که هرآنچه را که از تحصیل،مدرسه،علم،…لازم داریم،همین الان با خود برداریم.

همه ی زاگرس نشینان خوب می دانند؛ کسی که نهال بلوطی به این امید می نشاند که به زودی در سایه اش بنشیند،خیالی خام می پرورد.
آنها خوب می دانند که نهالشان به موقع اش سایه هم می دهد.
شاید آن روز ایشان از بلوط نشانده شده ی خود مطمئن نبود که روزی بار بدهد ولی تماماً بر روی بلوط های خود سرمایه گذاری کرد و در روزگار آنوقت که به دو دهه قبل بر می گردد با تدبیر و توانمندی ایشان در امر مدیریت و برنامه ریزی و آموزش و پرورش خشت اول تولید صدها پزشک،مهندس،…نهاده شد.
بیاد دارم وقتی که قبولی در رشته های درخور در دانشگاه های مطرح کشور در شهرستان کهگیلویه برای دانش آموزان رویا بود و فقط در مجلات و رسانه ها از قبولی این و آن در کلان شهرهای کشور شنیده بودیم،در معیت و تحت رهنمودها و به اهتمام ایشان فقط در یک سال تحصیلی از یک کلاس،قریب به ۱۵ نفر پزشک،در کلاسی دیگر ۱۰ نفر مهندس در بهترین حیطه های مهندسی مورد پذیرش رده بالاترین دانشگاه های کشور قرار گرفتند.
همگان با مراجعه به آمار،نقش استراتژیک مدیریت موفق جناب پورکپور را خواهیم دید.
خوانندگان محترم این مقاله حتما بدانند که در نگارش متن هیچ گونه سیاسی کاری و اعمال غرضی مبنی بر طرفداری و یا تملق وجود ندارد و ما با ارتباط های شاگرد و معلمی ای که هنوز وجود دارد آگاهیم که استاد علی پورکپور با تفکر و اندیشه ی آرمان گرایی و آینده نگری ای که دارند همواره حامی آموزش و پرورش و پیشرفت نوآموزان امروز و آینده سازان فردا هستند ولی اگر قرار ما بر زندگی و رابطه ی انسانی رو به رشد و کمال باشد،بایست گاهی اوقات همزمان از وقت،دل،عقل و حقانیت زندگی خرج کنیم تا چرخه ی انسانیت پایدار بماند.
ایشان با انتخاب های متعدد بعنوان مدیر برتر حوزه ی مربوطه و موفقیت های پی در پی در نخبه پروری و تولید نیروی انسانی تحصیل کرده و خدمتگذار به مردم از حیث صلاحیت مدیریتی بارها خود را ثابت کرده اند و نکته ی درخور توجه و عنایت اینست که در شرایط محرومیت های حاصل از جبر جغرافیایی و دوری از پایتخت تنها راه نجات منطقه،پروراندن نیروهای نخبه و تاثیرگذار در امر اداره ی امور می باشد که برای تحقق این آرمان می توان با توکل بر خداوند متعال و استفاده از مدیریت قوی ایشان به وقوع بپیوندد.
این امر بر ما پوشیده نیست که استاد علی پورکپور تا همین مرحله از زندگی و دوران خدمتِ خود،خوشبخت و متعالی بوده و مسئولیت آموزشی و پرورشی خود را بدرستی انجام داده ولی به دو دلیل مقاله تنظیم گردید؛

۱)برای نسل ما که روزگاری آقای معلم خالصانه از ما مواظبت کرد،بالاترین نوع شرافت مواظبت از ایشان است.

۲)مسئولین سیاسی و اجرائی استان و شهرستان برای یک بار هم که شده ورق ما را بخوانند و از تک روی در خواندن ورق خود پرهیز کنند،چه بسا که از رنج حاصله در آینده جلوگیری کنیم.

کلام آخر؛
همگان آگاه باشیم که در هر دوره ای از تاریخ و هر سبک زندگی ای همواره علم بهتر از ثروت بوده و هیچ چیزی برای یک مسئول بهتر از آن نیست که در حوزه ی استحفاظی و کاری خود مردمانی با علم،آگاه و اندیشمند در کنار هم زندگی کنند.
امید است دست اندرکاران محترم شهرستان کهگیلویه در بازه ای از زمان که نیازمند سقفی محکم و پی ای استوار هستیم،سقف محکم مدیریتی، اداره ی آموزش و پرورش را با حمایت همه جانبه محفوظ نگه دارند تا پی تعلیم و تربیت صحیح،فرزندان و آیندگان ما اصولی بنا نهاده شود.

 پژمان دستواره

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(sobhekherad.ir) 

این خبر را به اشتراک بگذارید :