تاریخ انتشار : سه شنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۴:۰۹

اقتصادی؛

عجایبی از پردرآمدترین و کم‌درآمدترین مناطق ایران

عجایبی از پردرآمدترین و کم‌درآمدترین مناطق ایران
نگاهی به تغییرات متوسط هزینه ناخالص یک خانوار شهری و درآمد خانوار نشان می‌دهد طی 5 یا 6 سال اخیر اختلاف روزافزونی بین هزینه و درآمد‌ها رخ داده به‌طوری‌‌که درآمد خانوار‌های شهری در سال1399 درحدود 74میلیون و هزینه آ‌نها نیز درحدود 62میلیون‌تومان است که در مقایسه با سال قبل از خود رشد‌های 38 و 30درصدی را ثبت کرده‌اند.

“صبح خرد”؛ نگاهی به تغییرات متوسط هزینه ناخالص یک خانوار شهری و درآمد خانوار نشان می‌دهد طی ۵ یا ۶ سال اخیر اختلاف روزافزونی بین هزینه و درآمد‌ها رخ داده به‌طوری‌‌که درآمد خانوار‌های شهری در سال۱۳۹۹ درحدود ۷۴میلیون و هزینه آ‌نها نیز درحدود ۶۲میلیون‌تومان است که در مقایسه با سال قبل از خود رشد‌های ۳۸ و ۳۰درصدی را ثبت کرده‌اند.

* در سال۱۴۰۰ نیز در مناطق شهری درآمد خانوار بیش از ۱۱۲میلیون‌تومان بوده که نسبت به سال۱۳۹۹ رشد ۵۰٫۵درصدی را نشان می‌دهد. طی سال گذشته هزینه خانوار ۹۲میلیون و ۵۰۱هزارتومان است که نسبت به سال۱۳۹۹ رشد ۴۸٫۹درصدی دارد. مقایسه کسری یا مازاد هزینه و درآمد خانوار در سال۱۴۰۰ نشان می‌دهد طی سال گذشته خانوارهای شهری مازاد نزدیک به ۲۰میلیون‌تومانی داشته‌اند که نسبت به مازاد درآمد-هزینه سال۱۳۹۹ رشد ۵۹درصدی داشته است.

* بررسی گزارش مرکز آمار ایران نشان می‌دهد میزان درآمد خانوارهای شهری در سال۱۴۰۰ به ۱۱۲میلیون و ۴۲۲هزارتومان و درآمد خانوارهای روستایی ۶۳میلیون و ۷۱۳هزارتومان بوده است. به‌عبارتی، درآمد شهری‌ها ۱٫۸ برابر روستاییان است؛ اما در بخش هزینه‌ها نیز هزینه خانوارهای شهری در سال۱۴۰۰ حدود ۹۲میلیون و ۵۰۲هزارتومان و برای روستاییان ۵۱میلیون و ۹۱۲هزارتومان بوده است. در اینجا نیز هزینه شهری‌ها ۱٫۸برابر روستاییان است.

* پردرآمدترین استان ایران طبق الگوی سال‌های قبل استان تهران بوده است. درحالی که میانگین درآمد خانوارهای شهری طی سال ۱۴۰۰ حدود ۱۱۲میلیون تومان بوده، این مقدار برای استان تهران نزدیک به ۱۶۰میلیون تومان بوده است. در رتبه دوم استان البرز قرار دارد که مجموع میانگین درآمد خانوارهای آن حول‌وحوش ۱۳۳میلیون تومان بوده است. مازندران با حدود ۱۲۵، یزد با ۱۲۱ و اصفهان با حدود ۱۱۱ میلیون تومان به ترتیب در رتبه‌های سوم تا پنجم جای گرفته‌اند. در رتبه ششم آذربایجان‌غربی با ۱۱۰ میلیون تومان، در رتبه هفتم فارس با ۱۰۹ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان، در رتبه هشتم بوشهر با حدود ۱۰۷ میلیون تومان، در رتبه نهم آذربایجان‌شرقی با ۱۰۶٫۵ میلیون تومان و در رتبه دهم کهگیلویه‌وبویراحمد با ۱۰۵ میلیون تومان قرار دارند.

* کم‌درآمدترین استان ایران در سال ۱۴۰۰ کرمان با ۷۱ میلیون و ۱۰۰ هزار تومان بوده است. سمنان با ۷۲٫۶ میلیون تومان دوم، اردبیل با ۷۳٫۱ میلیون تومان سوم، کرمانشاه با ۷۴٫۵ و خراسان شمالی با ۷۶٫۵ میلیون تومان به ترتیب در رتبه‌های چهارم و پنجم با کمترین میزان درآمد در بین ۳۱ استان قرار دارند. اما سیستان‌وبلوچستان با ۷۷٫۸ میلیون تومان میانگین درآمد خانوار، در رتبه ششم بین استان‌های با کمترین درآمد قرار دارد. ایلام با ۷۸٫۴، لرستان با ۷۹٫۷، کردستان با ۸۲٫۱ و استان‌های هرمزگان و خراسان‌جنوبی هرکدام با ۸۳٫۲ به ترتیب در رتبه‌های هفتم تا یازدهم قرار دارند.

* درحالی‌که پردرآمدترین مناطق شهری کشور مربوط به استان تهران است، اما در مناطق روستایی استان البرز اول و تهران دوم است. طبق داده‌های مرکز آمار ایران، در سال گذشته میانگین درآمد سالانه خانوارهای شهری ۶۳٫۷ میلیون تومان بوده و این مقدار در مناطق روستایی استان البرز ۱۱۵ میلیون و ۱۰۰ هزار تومان و در تهران ۱۰۱٫۴ میلیون تومان بوده است. مناطق روستایی یزد با حدود ۱۰۰ میلیون تومان سوم، مازندران با ۹۸٫۳ میلیون تومان چهارم و مناطق روستایی اصفهان با ۷۷٫۷ میلیون تومان پنجم است. در مناطق روستایی کم‌درآمدترین استان، سیستان و بلوچستان با ۲۵٫۸ میلیون تومان بوده است.

پس از این استان، مناطق روستایی خراسان‌شمالی با ۳۷٫۷ میلیون تومان، خراسان‌جنوبی با ۳۸٫۸ میلیون تومان، هرمزگان با ۴۲٫۷ میلیون تومان، کردستان با ۴۷٫۷ میلیون تومان، لرستان با ۴۹، کرمانشاه با ۵۱ و مناطق روستایی ایلام با حدود ۵۲ میلیون تومان به ترتیب کم‌درآمدترین مناطق روستایی کشور بوده‌اند.

* در سال۱۴۰۰ حدود ۶۸٫۳درصد از ایرانیان مالک مسکن بوده، ۲۳٫۲درصد مستاجر و ۸٫۵درصد نیز در خانه‌های سازمانی و وقفی و رایگان زندگی می‌کنند. با احتیاط می‌توان گفت ۳۲درصد از ایرانیان فاقد مسکن ملکی هستند. واژه با احتیاط از این منظر مطرح شد که ۸٫۵درصد از ایرانیان در مسکن رایگان زندگی می‌کنند. طبق آمارها، خانوارهای دارای مسکن ملکی در سال۱۳۹۵ حدود ۶۵٫۸درصد بوده که تا پایان سال۱۴۰۰ افزایش ۲٫۵درصدی داشته است.

* بررسی هزینه‌های خانوارهای شهری و روستایی نشان می‌دهد در سال ۱۴۰۰ کل هزینه‌های خانوار شهری نسبت به سال ۱۳۹۹ رشد ۴۹ درصد و برای خانوارهای روستایی رشد ۵۲٫۴ درصدی داشته است. در بین هزینه‌های خانوارها نیز در سال گذشته هزینه خوراکی خانوار شهری افزایش ۵۳ درصدی و این میزان در روستاها افزایش ۵۲ درصدی داشته است. در شهرها هزینه غیرخوراکی افزایش ۴۷٫۴ درصدی و در روستاها افزایش ۵۲٫۸ درصدی داشته است. در بین هزینه‌های خانوار شهری، ۲۷ درصد مربوط به اقلام خوراکی و ۷۳ درصد مربوط به اقلام غیرخوراکی است. این میزان در روستاها به ترتیب ۴۰ و ۶۰ درصد است. این تفاوت شهری و روستایی عمدتا به‌دلیل سهم بالای هزینه مسکن در شهرهاست. به‌طوری‌که در شهرها ۳۶ درصد و در مناطق روستایی ۱۹ درصد هزینه خانوار مربوط به هزینه مسکن بوده است. بهداشت‌ودرمان و حمل‌ونقل هرکدام با سهم ۱۰ درصدی در هزینه خانوار شهری پس از مسکن قرار دارند./روزنامه فرهیختگان

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

رفتن به نوار ابزار