جامعه پزشکان کهگیلویه وبویراحمد کنار مردم باشند!

“صبح خرد”؛ خبر اعتصاب جامعه پزشکان استان و بستن مطب ها موجب نگرانی و پریشانی مردم شده و معتقدند آنها قربانی یک اتفاق تلخ و نا کار آمدی سیستم درمان و پزشکی استان شدند و این اتفاق شاید یکی از مصادیق ضرب المثل معروف “ گنه کرد در بلخ آهنگری به شوشتر زدند گردن مسگری” باشد چرا در بین همه اتفاقات تلخ عملا مردم استان نه مسئولیتی دارند و نه گناهی و به نظر می رسد  پزشکان استان جهت پیگیری مطالبات و اعتراض خود باید مسیر دیگری را انتخاب کنند.

طبیعی است که مرگ دردناک دکتر داودی در یاسوج مخصوصا اینکه مهمان استان هم بوده موجب نگرانی و ناراحتی عمیق همه صنوف ،مردم،رسانه ها و سیاسیون شده و تشیع پیکر با شکوه و اظهارات خانواده و نزدیکان وی هیچ گونه کنایه و نگرانی در مورد مردم استان دیده نشده و معلوم نیست چرا باید بیماران تاوان این اشتباه مهلک یک شخص را بپردازند!

از گوشه و کنار استان خبر می رسد انبوه بیماران خاصا بیماران اورژانسی که نیاز به پزشکان دارند حیران و سرگردان شده و اگر این غائله ختم به خیر نشود هر لحظه ممکن است مشکل دیگری ایجاد شده و جان مردم به خطر بیفتد.

دانشگاه علوم پزشکی استان در روزهای اخیر تحت تاثیر این اتفاق تلخ جز بیانیه و پیام تسلیت کاری انجام نداده و اگر نمی توانند بحران فعلی اعتصاب پزشکان را حل کنند پس برای چه چیزی پشت صندلی مدیریت نشسته و باید پاسخگو باشند!

پریشانی حجم زیادی از خانواده های بیماران منتظر پزشکان مانده ،می تواند خود بحران تازه ایجاد کند و مردم از استاندار استان می خواهند به قضیه ورود کرده و با تدبیر این مشکل را حل کند چرا که به نظر دانشگاه علوم پزشکی توانی برای حل آن ندارد.

پزشکان تحصن کرده بر اساس وظیفه و قسم نامه پزشکی موظف اند در نجات جان انسان  کوشا باشد و در این مسیر هر گونه تعلل ،خطای بزرگ و نابخشودگی است و یقینا خانواده دکتر داودی فقید هم با این اقدام که عملا دود آن به چشم مردم استان میرود مخالف هستند و پزشکان باید مسیری غیر از این را جهت تحصن و اعتراض انتخاب کنند.

متن سوگندنامه پزشکی در ایران

“اکنون که با عنایات و الطاف بیکران الهی دوره دکتری پزشکی را با موفقیت به پایان رسانده‌ام و مسئولیت خدمت به خلق را بر عهده گرفته‌ام، در پیشگاه قرآن کریم به خداوند قادر متعال که دانای آشکار و نهان است و نامش آرامش دل‌های خردمندان و یادش شفای آلام دردمندان، سوگند یاد می‌کنم که:

همواره حدود الهی و احکام مقدس دینی را محترم شمارم، از تضییع حقوق بیماران بپرهیزم و سلامت و بهبود آنان را بر منافع مادی و امیال نفسانی خود مقدم بدارم. در معاینه و معالجه حریم عفاف را رعایت کنم و اسرار بیماران خود را، جز به ضرورت شرعی و قانونی، فاش نسازم. خود را نسبت به حفظ قداست حرفه پزشکی و حرمت همکاران متعهد بدانم و از آلودگی به اموری که با پرهیزکاری و شرافت و اخلاق پزشکی منافات دارد، اجتناب ورزم. همواره برای ارتقای دانش پزشکی خویش تلاش کنم و از دخالت در اموری که آگاهی و مهارت لازم را در آن ندارم، خودداری کنم. در امر بهداشت، اعتلای فرهنگ و آگاهی‌های عمومی تلاش کنیم و تأمین، حفظ و ارتقای سلامت جامعه را مسئولیت اساسی خویش بدانم”