داوری متعلق به همه بود؛ حضورتان را سپاس

به گزارش“صبح خرد”، متن این بیانیه بدین شرح است؛ 

بسمه تعالی

هل جزاء الاحسان الی الاحسان

«از هجران تو ناباور و از باور مرگت گریزانیم »

در غروبی زرد و حزن انگیز پیک اجل و صیاد غم بر لب بام دل آشیانه کرد و گردش ایام چینی احساس و جام بلورین خیالمان را با سنگ حوادث در هم شکست، و نگاه منتظرمان را که با شبنم اشک شوق و غزل دلدادگی آراسته بود به جاده ای مه آلود منتهی نمود و خانه وجودمان را لرزاند و بر صحیفه دلمان کلمه ماتم را حکاکی کرد.

باور کوچ تو از کوچه دل ممکن نیست خسته بگذاشتیم در شب یلـدائی ها

انعکاسی ز سراب است پس از رفتن تو باور چشــــم من از عالم رویائی ها

چه ناباورانه باد سحر با ابر اندوه و غم در گردبادی از حسرت خبر هجران حاج فریدون داوری را به گوشمان رساند و مرغ سحری بر مضراب غم نوحه گری نمود. وجود نازنینت را که می بایست در پرده دل می پیچیدیم و از گذرگاه دیده عبور می دادیم و در مخملی از گل آراسته می نمودیم، افسوس که بر دوش غم گرفتیم و با گلاب دیده شستیم و در پارچه ای به سپیدی دلت پیچاندیم و در دل خاک جای دادیم، و از آن پس باغستان عاطفه و احساسمان به داغستانی مبدل شده است که نوای عندلیب از آن بر نمی آید و بلبل هزار دستان دیوان شعرمان جز مرثیه نمی سراید و پرستوی احساسمان بر فراز گلخانه زندگی پر نمی زند و حاج فریدون داوری بزرگ مرد عرصه تحقیق و نگارش و پژوهش، شعر و ادب، آئین و مذهب، جبهه و جنگ، خالق ایل احساس و وورد غزل، آهنگ و موسیقی، شعر و شعور ، سجده وسجاده ، مردمی و مردمداری ، اخلاق و متانت، ادب و معرفت و پرچم دار هویت قوم نجیب لر و زاگرس نشینان در مقیاس محلی، استانی، منطقه ای، ملی و جهانی کوچ رحیل آغاز نمود و بلبلکان ظریف اندیشی که لبخند پدر اشک نیازشان را پاک و گل لبخند را بر لبهایشان نشانده و الفبای زندگی را برایشان هجی می نمود و با ترنم غزل و نگاه معصوم غزلش، دو بیتی محبت را می سرودند چه شد که یک مصرع بی قافیه مانده است! هنوز حضور گرم و صمیمی و دستهای پر از جوانه محبت تو را فراموش نکرده ایم اما افسوس! که خزان نارسیده زیباترین گل باغ زندگیمان خزان زده گردید و برف اندوه بر شانه هایمان نشست و ناودان چشمهایمان در ماتم عزیزتر از جانمان حاج فریدون داوری چکیدن آغاز نمود. در این اندوه رخت سیاه پوشیده، خلعت شادی از تن بدر کرده و از دیباچه کتاب دل و نی نامه مثنوی نیستان نوای نی وجودمان نی نامه مثنوی غم را زمزمه می کنیم هر چند می دانیم که در آئینه چشمانمان هرگز پیدا نخواهی شد! از هجران تو ناباور و از باور مرگت گریزانیم، دلهایمان گریزان و چشم هایمان با سیلاب اشک به هجران تو گواهی می دهند و میان دیده و دل حیرانیم که اگر دل راست می گوید چرا خود در میان این لهیب درد میسوزد؟!! بر غمفرش سینه گام های خاطراتت نجوای غمی سنگین و جانفرسا را با آهنگ دل و شعر دلتنگی فراقت هم آوا نمود و ابر سیه فام ظلمت زای مرگت هاله ای از شبنم اشک را بر دیدگان سرشار از مصیبت نادیدنت ترسیم می کند.

اگر نبود لطف و مراحم بی شائبه آحاد مردم متدین شهرستان، استان و ایران اسلامی ، مصیبت سنگین تابوت خاموشی که هزاران خاطره را با خود حمل می کرد و حریر نرم قلب غزلت که از خار هجران مجروح گشته بود و گریه بی امان پسران دردمندت که تداعی بارش ابر بهاران بود و غروب غم گرفته چهره خانواده و برف اندوه نشسته بر قامت خمیده بستگانت چگونه باید تسلی می یافت؟

ای همیشه نشسته در سایه سار خیال، نگاه های سرد . بی فروغمان در قفس اشک انتظار بی ثمری را با باورهای تلخ بی تو بودن هم نوا می سازد. اینک شبهای تار بی تو بودن را با فروغ یادت روشنی می بخشیم و با دلی مالامال از پاکترین عواطف گرچه حاج داوری متعلق به کل جامعه بودند در عین حل در جایگاه خانوادگی لازم می دانیم نهایت سپاس و امتنان خود را از بدو شروع بیماری و سالهای سخت درد تا مناسبت های تشییع، تدفین و ترحیم و مراسم چهلم از اقشار مختلف مردم عزیز و متدین و بزرگوار و مسئولین استانی و کشوری خاصه نماینده محترم ولی فقیه در استان، نماینده محترم مردم در مجلس خبرگان رهبری، استاندار محترم و محبوب استان و معاونین محترم و مسئولین و کارکنان اداری استان ، نمایندگان محترم مردم استان در مجلس شورای اسلامی و نمایندگان ادوار مجلس در استان ، ائمه محترم جمعه و جماعات خاصه امام جمعه محترم دهدشت، قاطبه روحانیت معظم و معزز فرماندار محترم شهرستان کهگیلویه و مجموعه مسئولین اداری شهرستان، وزاری محترم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، وزیر محترم وزارت ارتباطات و فن آوری اطلاعات، سخنگوی محترم هیئت دولت، مدیران کل محترم اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان و مجموعه شعرا و هنرمندان، مدیرکل و پرسنل محترم صدا و سیمای جمهوری اسلامی مرکز یاسوج، پرسنل و فرماندهان محترم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، فرماندهان و پرسنل محترم واحدهای نظامی و انتظامی، مدیرکل و کارکنان اداره کل آموزش و پرورش و شهرستانهای تابعه ، کلیه نهادهای فرهنگی و آموزشی و مراکز دانشگاهی، تشکل های مختلف دانشجویی و مردمی، شورای محترم اسلامی شهر دهدشت، شهردار محترم دهدشت، مجموعه عزیزان بهداشت و درمان و پزشکان متخصصین خاصه دکتر سامان نیک اقبالیان، استاد دکتر ملک حسینی و همه عزیزانی که به هر شکل ممکن ابراز احساس نموده و در این مصیبت ابراز لطف و محبت نموده و موجب تسلای خاطر و تسکین آلام دلهای دردمند بازماندگان را فراهم آورده اند، مراتب تقدیر و تشکر و امتنان خود را ابراز داشته امیدواریم خداوند بزرگ توفیقمان دهد در مناسبتهای میمون و مبارک تبریک گوی این احساسات باشیم. 

خانواده داغدار داوری و کلیه بستگان