دخالت‌های بی‌جا را متوقف کنید!

“ارسالی مخاطبان صبح خرد”؛  دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، قلب تپنده آموزشی و درمانی استان کهگیلویه و بویراحمد، سال‌ها زیر چرخ‌دنده‌های مداخله‌های بی‌پایان و غیرمسئولانه سیاسیون له شده است.

جای تأسف است که این جایگاه علمی به جولانگاه بازی‌های پشت‌پرده و تصمیمات پر منفعتِ عده‌ای تبدیل شده؛ تصمیماتی که هیچ آورده‌ای جز مشکلات پیاپی، نابودی انگیزه‌ها و آسیب به اعتماد عمومی برای این دانشگاه نداشته‌اند.

امروز اما با تغییر در رأس مدیریت این دانشگاه، یک جرقه کوچک اما پر از امید در دل‌ها روشن شده است. حضور خانم دکتر پناهی، چهره‌ای علمی و آکادمیک، و تلاش‌های ارزشمند وی برای اصلاح مسیر اشتباه گذشته، خونی تازه در رگ‌های خسته این سیستم تزریق کرده است. دکتر پناهی، با همین مدت کوتاه فعالیت، نه تنها تغییرات ملموسی در ساختار مدیریتی به وجود آورده، بلکه روح امید و انگیزه را به کارکنان، دانشجویان و حتی مردم بازگردانده است.

اما آیا این کافیست؟ آیا این دگرگونی می‌تواند دوام بیاورد وقتی عده‌ای هنوز به همین دخالت‌های جاه‌طلبانه خود ادامه می‌دهند؟ دخالت‌هایی که نه تنها کینه و تخریب را به دنبال دارند، بلکه باعث ایجاد وقفه در هر گامی رو به جلو می‌شوند. چرا اجازه نمی‌دهید این دانشگاه نفس بکشد؟

دخالت‌های سیاسی تا کی قرار است سایه سیاهشان را بر سر این مجموعه بگسترانند؟ دیگر کافیست! مردم استان، دانشگاهیان و کارکنان این مجموعه خسته‌اند؛ خسته از اعمال نفوذ‌های پرخطر و سیاست‌های بی‌پایه‌ و بی‌منطق غیرعلمی. اگر برای آینده این استان و سلامت مردمش کوچکترین اهمیتی قائلید، دست از این رفتارهای آسیب‌زا بردارید. امروز که خانم دکتر پناهی، با شجاعت و درایت در حال پیمودن مسیر اصلاح و ریل‌گذاری اصولی برای این دانشگاه است، این دخالت‌ها چیزی جز خیانت به آینده دانشگاه علوم پزشکی یاسوج نیست.

چه کسی پاسخگوی این ظلم خواهد بود؟ چه کسی می‌تواند بگوید که چندین سال از عمر این دانشگاه را همین سیاست‌زدگی نابود نکرده است؟

جامعه دانشگاهی به پا خاسته و اجازه نخواهد داد این امید تازه به یغما برده شود. امروز مردم، دانشجویان و کارکنان این دانشگاه، فقط یک خواسته دارند: سیاست‌زدگی را کنار بگذارید و اجازه دهید سرمایه‌های انسانی و علمی این دانشگاه، در کمال آرامش و بدون فشارهای سیاسی، به پیشرفت و اعتلای خود ادامه دهند. همگی ما به آینده‌ای روشن و عاری از مداخله‌های بی‌جا امیدواریم و به هیچ وجه نمی‌پذیریم که این امیدها به دست مداخله‌گران ضربه بخورد. راه پیشرفت و توسعه دانشگاه، فقط از طریق همکاری و اتحاد جامعه دانشگاهی و مردم می‌گذرد.