مرگ جنین ۵ ماهه در پی حملات هوایی اسرائیل؛ خانواده‌ای پس از ۱۰ سال انتظار داغدار شد

در آذرماه ۱۴۰۴، خانواده‌ای در اهواز در انتظار تولد فرزندی بودند که قرار بود زندگی آن‌ها را رنگی تازه ببخشد. اما صدای مهیب انفجار، همه چیز را تغییر داد. جنینی که تا پنج‌ماهگی در رحم مادر در سلامت کامل بود، در جریان حملات هوایی رژیم صهیونیستی و جنگ ۱۲ روزه علیه ایران، جان خود را از دست داد.

مادر، ساکن منطقه کیانشهر اهواز و در هفته‌های دوم بارداری، در یکی از شب‌های جنگ، پس از شنیدن صدای انفجار در نزدیکی پدافند سه‌راه خرمشهر، دچار اضطراب شدید و درد ناگهانی شد. او به سرعت به بیمارستان منتقل شد. پزشکان پس از انجام سونوگرافی، با بغض اعلام کردند که جنین بر اثر شوک ناشی از استرس، دچار ایست قلبی شده است.

این خانواده که پس از ۱۰ سال انتظار با امیدی دوباره چشم به راه تولد فرزندشان بودند، حالا در سوگ از دست دادن نوزادی نشسته‌اند که هنوز متولد نشده، قربانی جنگ شده است.

صدای انفجار، شکستن شیشه‌ها، فریاد و بی‌قراری

در شب حادثه، خانواده در حال دورهمی بودند. ساعت حدود ۳:۳۰ بامداد بود که صدای چند انفجار مهیب، سکوت شب را شکست. شیشه‌های منزل فرو ریخت و ترس فضای خانه را پر کرد. همسر مسعود – پدر خانواده – که پنج ماهه باردار بود، از حال رفت. پس از انتقال به بیمارستان، پزشکان توصیه به استراحت کردند. اما صبح روز بعد، سونوگرافی حقیقتی تلخ را آشکار ساخت: قلب جنین دیگر نمی‌تپید.

روز پنج‌شنبه، در بیمارستان امیرالمؤمنین اهواز، نتیجه قطعی شد: مصطفی عچرش، نوزادی که قرار بود لبخند را به این خانواده بازگرداند، در رحم مادر، جان سپرده بود.

پدر: «۱۰ سال منتظر این لحظه بودیم»

مسعود، پدر خانواده که شغل آزاد دارد و راننده اسنپ است، با چشمانی اشک‌بار گفت:
«ما ۱۰ سال منتظر این فرزند بودیم. پسرم اوتیسم دارد، با سختی زندگی می‌کنیم، اجاره‌نشین هستیم و زیر بار بدهی کمر خم کرده‌ایم. حالا این داغ هم به ما اضافه شد. نمی‌دانم چطور باید تحمل کنم.»

او ادامه داد:
«پزشک قانونی اعلام کرده که مرگ جنین ربطی به جنگ ندارد! اما مگر آن شب در کنار ما بود؟ مگر ترس و استرسی که از صدای انفجار به زنم وارد شد را احساس کرد؟ من ایرانی‌ام، حق دارم که از مسئولان بخواهم پیگیر حقیقت باشند. چرا باید حقیقت قربانی شود؟»

چهره انسانی جنگ

ماجرای خانواده عچرش تنها یکی از ده‌ها روایت تلخ از تبعات انسانی جنگ است؛ جنگی که فقط به خطوط مقدم و مناطق نظامی محدود نمی‌شود. قربانیان واقعی، مردم بی‌گناهی هستند که زندگی‌شان زیر آوار ترس، بی‌ثباتی و درد دفن می‌شود.

حمله به مناطق غیرنظامی

طبق گزارش‌ها، شهرستان‌های اهواز، ماهشهر، اندیمشک، دزفول، دشت‌آزادگان و هویزه هدف حملات هوایی رژیم صهیونیستی قرار گرفته‌اند. در این حملات، حتی پایگاه اورژانس ۱۱۵ هویزه نیز مورد اصابت قرار گرفت و به طور کامل تخریب شد.

در یکی از این حملات، در منطقه دوکوهه اندیمشک، یک خانواده سه‌نفره شامل پدر، مادر و پسر هفت‌ساله‌شان جان خود را از دست دادند. همچنین «غلامعلی پوررحمانی» در اثر اصابت ترکش پهپاد در مناطق مسکونی اندیمشک به شهادت رسید.

اما کوچک‌ترین قربانی این حملات، نوزادی بود که حتی فرصت تولد نیافت؛ مصطفی عچرش، جنین پنج‌ماهه‌ای که حالا تنها نامی بر خاطره‌ای تلخ است.

سخن پایانی

جنگ تنها ویرانگر خانه‌ها نیست، بلکه آینده انسان‌ها را در هم می‌کوبد. در میان اخبار نظامی و سیاسی، نباید صدای قربانیان خاموشی چون خانواده عچرش گم شود. آن‌ها نماد رنج‌های ناپیدایی هستند که باید دیده شوند.