بالا بودن آمار خودکشی و مرگ جاده ای و کوتاهی مسئولان کهگیلویه بزرگ!

“صبح خرد” /”سجاد افسر”؛  امروزه با گسترش استفاده از تلفن‌های هوشمند، چک کردن شبکه‌های اجتماعی به بخشی از روتین صبحگاهی بسیاری از افراد تبدیل شده است. محتوای این شبکه‌ها اغلب بر خلق و خوی روزانه افراد تاثیر می‌گذارد. در شهرستان کهگیلویه نیز، مردم با چک کردن اینستاگرام و واتساپ، روز خود را آغاز می‌کنند. متاسفانه، در یک سال اخیر، سوالات پرتکراری در این فضا رد و بدل می‌شود: “چرا خودکشی کرد؟” یا “کجا تصادف کرد؟”.

خودکشی

به نظر می‌رسد که خودکشی و تصادفات جاده‌ای به دو عامل اصلی مرگ و میر در کهگیلویه تبدیل شده‌اند. هر دو این عوامل، نقش پررنگی از بی‌کفایتی مسئولان را نشان می‌دهند. (البته کمبود تجهیزات پزشکی و پزشک متخصص نیز در این میان بی‌تاثیر نیست.)

در موضوع خودکشی، مسئولان شهرستان تنها به سکوت و سانسور رسانه‌ای روی آورده‌اند و هیچ راهکار یا اقدامی برای پیشگیری و اصلاح این معضل انجام نداده‌اند. حتی ستادهای بحران یا آموزش‌های خانوادگی نیز برگزار نشده است.

در بحث تصادفات، اوضاع وخیم‌تر است. جاده‌های ناایمن و غیراستاندارد، هر روز جان یک نفر را می‌گیرند. مسئولان نیز پس از مقصر جلوه دادن راننده متوفی، سکوت می‌کنند. گاهی اوقات نیز با اصلاحات جزئی و ناکافی در نقاط حادثه‌خیز، به نوعی مردم را به سخره می‌گیرند. به نظر می‌رسد که معیار شناسایی نقاط حادثه‌خیز، تلف شدن چند انسان در آن نقطه است. برای مثال، در جاده بهبهان-دهدشت، پس از سقوط یک خودرو به دره به دلیل نبود گارد ریل، یک ماه بعد راهداری اقدام به خاکریزی در آن نقطه می‌کند.

متاسفانه، بی‌تفاوتی و سکوت، رویه جدید مسئولان کهگیلویه در قبال این دو عامل اصلی مرگ و میر است. دلیل این بی‌تفاوتی، عدم کفایت، تخصص، شایسته‌سالاری و وجدان انسانی است.

مسئولی که در جلسات فاتحه‌خوانی زنانه یا دورهمی‌های شبانه انتخاب می‌شود، مطمئناً تخصص و تعهد کاری نخواهد داشت. مسئولی که انتخابش بر اساس جغرافیا یا طایفه باشد، نه سواد و تخصص، در مقابله با مشکلات سکوت می‌کند. مسئولی که با پول پیمانکاران و ریش‌سفیدان به ریاست می‌رسد، برده‌ی حلقه به گوش آنها خواهد بود.

مسئولی که صدای جان دادن جوانان در جاده‌های ناامن دیشموک و چاروسا را نمی‌شنود، گوشش را در اختیار دستورات اربابان خود گذاشته و وجدانش فدای عدم تخصص و تعهد شده است. مسئولی که برای رسیدن به ریاست باید پول خرج کند، تمام فکر و ذکرش صرف بازگرداندن پول رفته می‌شود و جاده‌های رنگین شده از خون جوانان را نمی‌بیند.

مردم کهگیلویه به درستی فهمیده‌اند که تنها راه تسکین در برابر این دو عامل مرگ، همدلی و همدردی با یکدیگر است. آنها هر روز با استرس اینکه یکی از این دو عامل سراغشان بیاید، زندگی می‌گذرانند.