قاصد روزهای ابری داروگ، میناب را چه کنیم…

احتمالا این روزها “میناب” مشهورترین شهر ایران است. شهری در ۱۰۰ کیلومتری بندر عباس و نقطه اتصال کرمان و سیستان. نام میناب گره خورده به ۱۶۵ دانش‌آموزی که زیر آسمان آبی جنوب در یک لحظه پر کشیدند. حالا از خاورمیانه تا اروپا و آمریکا نام میناب پیچیده. دانشجویان مکزیکی برای آن‌ها شمع روشن می‌کنند، سیاستمدارانی چون ملونی و ترامپ مقابل خبرنگاران دائما با این نام مواجه‌اند و مایی که مبهوت از بازی زمانه خویش شده‌ایم.

قرار نبود میناب اسیر این بازی‌ها شود، قرار نبود ان ۱۶۵ نفر ظهر که می‌شود به خانه برنگردند، قرار نبود در آستانه نوروز اینقدر عزا بر سرمان بریزند که فرصت زاری کردن نداشته باشیم. ما شرح قصه “قرار نبود”هاییم. میان یک مشت قرار نبود بیدار می‌شویم،  نفس می‌کشیم و به خواب می‌رویم. اصلا از قراری که باید می‌رسید چیزی نمی‌دانیم. داروگ و روزهای ابری و باران هم مال همان کتاب‌های درسی بود و ما اشتباه فکر می‌کردیم که دنیا برایمان عجایبی رو خواهد کرد. خلاصه قاصد روزهای ابری داروگ! از دی تا اسفند، یک ایران اشک ریخت و می‌ریزد.