از غرشِ برنو تا اقتدارِ میدان؛ جغرافیایِ غیرت در بلوطستانِ ایران

در تاریخِ پایداریِ این سرزمین، نام «کهگیلویه و بویراحمد»همواره با واژه‌ی «میدان» گره خورده است. از همان روزِ اول که نامِ ایران با خطِ غیرت نوشته شد، مردمِ شجاع و دلیرِ این دیار، خیابان را سنگر و کوهستان را دژِ نفوذناپذیرِ وطن کردند. اینجا دیارِ مردمانِ «نترس» است؛ سرزمینِ بلوط‌های استواری که ریشه در صخره‌های سخت دارند و سر به آسمانِ عزت می‌سایند.

مردمِ این استان، همان‌هایی هستند که در هشت سال دفاع مقدس، در خطوطِ مقدمِ جبهه‌ها «گل کاشتند» و با حماسه‌آفرینیِ تیپِ سرافرازِ ۴۸ فتح، لرزه بر اندامِ دشمن انداختند. آن روزها با «برنوهایِ» به یادگار مانده از اجدادشان و امروز با ایمانی راسخ‌تر، نشان دادند که در مرامِ این ایل، عقب‌نشینی واژه‌ای بی‌معناست.

این روزها که نیروهای مسلح ما در میدانِ دفاع از حریمِ وطن، مقتدرانه ایستاده‌اند، چشمشان به «انرژیِ بی‌پایانِ خیابان‌هایِ» یاسوج، دهدشت، گچساران و تمامِ ایلات و عشایرِ استان است. حقیقت این است که خیابان‌های ما، امتدادِ همان سنگرهایِ خطِ مقدم است. وقتی مردمِ ولایت‌مدارِ این دیار با همان شورِ حماسی و نگاهِ نافذ در صحنه حضور می‌یابند، در واقع خونِ تازه‌ای در رگ‌های مدافعانِ امنیت تزریق می‌کنند.

سربازِ تویِ میدان، وقتی بداند پشتِ سرش مردمی هستند که همواره «اهلِ جنگ و جهاد» بوده‌اند و از هیچ تشر و تهدیدی هراس ندارند، با قلبی مطمئن‌تر دست بر ماشه می‌برد. حضورِ پویای مردم در خیابان، نه یک حرکتِ ساده، که یک «مانورِ قدرت» است. دشمنِ ما از سلاحِ ما نمی‌ترسد، بلکه از این «شجاعتِ موروثی» می‌ترسد که نسل به نسل از پیرانِ ایل به جوانانِ امروزِ خیابان رسیده است.

امروز، انرژیِ خیابان و **اقتدارِ میدان* مکملِ یکدیگرند. ما از دیارِ بلوط و آفتاب آمده‌ایم تا بگوییم: «تا آخرین نفس، پشتِ میدان‌دارانِ وطن ایستاده‌ایم.» پیوندِ میانِ تفنگِ برنویِ غیرت و موشکِ عزت، رمزی است که هیچ بدخواهی قادر به گشودنِ آن نیست.

درود بر شیرزنان و دلاورمردانِ کهگیلویه و بویراحمد که با حضورِ حماسی‌شان در خیابان، گرمابخشِ دلِ جان‌برکفانِ میدان هستند.

مسلم خوبانی