ورود کنترل‌شده یمن به جنگ؛ گشایش جبهه جدید با حفظ اهرم باب‌المندب

“صبح خرد”؛ در نگارش دکتر محمد هادی تقوی رئیس جلسات ویژه ریاست محترم جمهور، دبیر اول اجرایی جلسات و رابط ویژه سران قوا و عضو اندیشکده ایران معاصر و دستیارارشدسیاسی وروابط بین الملل معاون وزیرامورخارجه( دکتر تخت روانچی ) آمده است؛

یمن درنهایت به‌طور رسمی وارد میدان نبرد منطقه‌ای شد . تحولی که اگرچه از نظر زمانی قابل پیش‌بینی بود ، اما درک دقیق ابعاد و پیامدهای آن نیازمند توجه به چند نکته کلیدی است :

 ماهیت ورود یمن با هماهنگی اتاق جنگ تهران را باید «محدود اما بسیار راهبردی و معنادار» ارزیابی کرد .
اعلام رسمی عملیات در ۲۸ مارس ۲۰۲۶ با شلیک موشک‌های بالستیکِ ساخت تهران به سمت اهدافی در جغرافیایِ جنوب رژیم صهیون ، نشان‌دهنده عبور از مرحله حمایت معنوی ، راهبردی و سیاسی به اقدام عملیِ نظامی مستقیم است. با این حال ، دامنه این عملیات‌ها که تاکنون به حملات موشکی ، کروز و پهپادی محدود بوده ، حاکی از یک ورود کنترل‌شده ، مخرب ، ژئوپلیتیکی و راهبردی است.

 اهمیت این ورود در ایجاد «جبهه جدید» قابل توجه است. پیش از این، تمرکز اصلی درگیری بر محور ایران، کشورهای خلیج فارس و رژیم صهیونیستی و تا حدی جبهه‌های لبنان و عراق بود؛ اما اکنون با فعال شدن یمن، دامنه جغرافیایی جنگ به دریای سرخ و جنوب شبه‌جزیره عربی گسترش یافته است. این تحول ، به‌طور مستقیم منابع دفاعی و محاسبات راهبردی تل‌آویو و حامیانش را تحت فشار قرار می‌دهد و آن‌ها را مجبور به توزیع مجدد ظرفیت‌های بسیار کاهش یافته و محدود پدافندی می‌کند

 اهرم حیاتی یمن در این معادله ، نه صرفاً حملات موشکی، بلکه موقعیت ژئوپلیتیکی آن در تنگه باب‌المندب است. اگرچه این گذرگاه حیاتی هنوز بسته نشده و حملات مستقیمی به کشتی‌ها گزارش نشده، اما تهدید معتبر به اختلال در آن (جدای از بسته بودن تنگه هرمز) به‌تنهایی یک ابزار فشار جهانی محسوب می‌شود. با توجه به نقش این تنگه و اِشراف کامل حوثی های تحت حمایت تهران ، در انتقال بخش قابل توجهی از تجارت منطقه ، غرب آسیا و انرژی جهان ، هرگونه اختلال می‌تواند پیامدهایی بسیار فراتر از سطح منطقه‌ای داشته باشد. افزایش سرسام آورِ هزینه‌های بیمه و تغییر مسیر شرکت‌های کشتیرانی برای دور ماندن از خط آتش بی اَمان حوثی های تحت حمایت تهران ، نشانه‌های اولیه و بَدیهی این فشار مخرب هستند.

 رفتار صنعا را باید در چهارچوب راهبرد کلان‌تر «مدیریت تشدید» تفسیر کرد. به‌نظر می‌رسد که این بازیگرمقتدر منطقه ای وگوش به زنگِ تهران (در هم‌راستایی با محاسبات ایران) فعلاً از به‌کارگیری حداکثری ظرفیت‌های خود به‌ویژه در باب‌المندب یا علیه کشورهای خلیج فارس- خودداری کرده است. این رویکرد ، امکان حفظ یک «کارت برنده» را فراهم می‌کند ؛ به این معنا که تهدید به بستن تنگه یا گسترش حملات به‌عنوان اهرم بازدارنده برای مراحل بعدی نگه داشته می‌شود.

 در نتیجه ، ورود یمن را باید یک تحول «مرحله‌ای و حساب‌شده» دانست. اقدامی که ضمن افزایش شکننده فشار بر تل‌آویو ، از گسترش فوری جنگ به یک بحران تمام‌عیار و مهارناشدنی منطقه‌ای و جهانی اجتناب می‌کند. با این حال ، تداوم یا تشدید درگیری می‌تواند به‌ سرعت این توازن شکننده را بر هم بزند و اهرم‌های نهفته یِ بسیار مخرب منطقه ای وجهانی ، به‌ویژه در تنگه باب‌المندب تنها راه تنفس اقتصادیِ جهان بعداز تنگه راهبردی هرمز را به ابزارهای بالفعل بحران تبدیل کند.
 حوثی ها مردمانی دلیر ، صبور ، شجاع ، نترس ، و در جنگهای چریکی ، پارتیزانی بسیار چالاک و غیرقابل مهار هستند.
از طرفی به جهت همسوییِ شگفت انگیزِ مردم با دولت ورهبرانشان و وحدتِ بدونِ کوچکترین روزنه یِ نفوذ درتمام سلسله مراتب دولتی و مردمیِ راهبران و رَهبران حوثی ها ، تقریبا تمام سازمانهای جاسوسی دنیا از واقعیتهای یمن بی اطلاع ، وموضوعاتی که نیاز به تحلیل باشد به صورت پیش فرض استفاده میکنند و همین اَمر ( عدم اطلاع از حضور ، تردد ، مکانها ، موضوعات گفتگوی رهبران ) و همچنین حمایت لجستیکی و تسلیحاتی ودرکنار آن ، آموزش مستمر یگانهای رزمی ، مهندسی ، صنعتی حوثی ها توسط مستشاران و متخصصین ایرانی ، باعث شکوفایی نهادهایِ پیچیده امنیتی نظامی و حفاظتی آنها شده و ماحصل اتحاد درونی آنها و موضوعات مختلف دیگر ، باعث دگرگونی و تحول درگروههای مختلف نظامی چریکیِ طایفه ای ، قبیله ایِ بَدوی و گردآمدن همه آنان حول یک پرچم و رهبر واحد به یک ارتش منسجم ، مدرن با دارابودن تسلیحات مورد نیاز خود شدند تا جاییکه در اوایل جنگ با امارات وعربستان با دستان خالی ذره ای از خاک خود را به متجاوزین ندادند و ارتش تا دندان مسلح سعودی و اماراتی با هزاران مزدور خارجی از کشورهای سودان ، لیبی ، نیجریه ، اوگاندا ، بحرین ،اردن ، ارتش آزادیبخش سوریه ، داعشی های ساکن درشمال عراق ، بنگلادش، سومالی و حتی حمایت بی وقفه و همه جانبه آمریکا و رژیم صهیون به صورت لجستیکی فروش تسلیحات فوق مدرن جنگی به این دوکشور ، ارسال اطلاعات نظامی و جاسوسی ماهواره ای از زمانِ تحرکات و آرایش جنگی حوثی ها به عربستان و امارات نتوانست اراده این جنگجویان نترس را بشکند وآنان راوادار به تسلیم و یا حتی معاهده صلح نماید.
ورود حوثی ها به جنگ رمضان با محوریت شعار انتقام قائد اعظم و خون همه جوانان شیعه ، مطمعنا میتواندبسیاری از معادلات را بر هم بزندو به حول و قوه خداوند ،چنین نیز خواهد شد.