کلیشه‌ای به نام «دخالت نمایندگان»

 سجاد بنام /سلام دنا؛

مسئله‌ی کلیشه‌ای دخالت نمایندگانِ سه حوزه‌ی استانِ دورافتاده‌ی کهگیلویه و بویراحمد در مجلس، در امور غیرمرتبط اداری و سیاسی استان، نه آنچنان کم‌سابقه است که برای مخاطبان تازگی داشته باشد و نه آنچنان کم‌اهمیت که بتوان از تکرار آن پرهیز کرد. دست‌های پشت‌پرده در این استان کوچک، گاه آنقدر بزرگ است که هیچ پیش‌بینی درست از آب در نمی‌آید!

در دولت تدبیر  و از زمانی که موسی خادمی،  بر صندلی استانداری کهگیلویه و بویراحمد تکیه زد، بیم آن می‌رفت که متانتِ قابل احترام او، کار دستِ خود و استان پرمسئله اش دهد! اما گذشتِ زمان نشان داد، انتخاب یک استاندار -با تمام حساسیت‌های‌اش- نمی‌تواند بی‌حساب و کتاب باشد.

موسی خادمی کار مدیریتی را تا حد قابل قبولی بلد بود. او برای اعمال اقتدار خود فقط ادبیات و روشِ محترمانه‌تری داشت. خادمی البته وقت‌شناس هم بود و  روحیه تند و غیر قابل انعطاف  هم از خود در برخورد با موافقان و مخالفان خود نداشته است.
اما گویا در این حکایتِ دراز، یک مسئله همچنان پابرجا بود؛ دخالت غیرقانونیِ نمایندگان در اموری غیرمرتبط.

موسی خادمی که به تدریج و به راحتی توانسته بود بر بسیاری از موانع پیش‌رویِ مدیریت علمی خود مسلط شود، به شدت تحت فشار نمایندگان  مجلس شورای اسلامی قرار گرفت.

او نه‌تنها نتوانست در این زمینه مطابق انتظار عمل کند بلکه حتی گمان می‌رود به نسبتِ استانداران پیشیـــن نیــز انعطاف بیشتری در مقابل توقعات و تجاوزهای بی حــــد و حصـرِ نمایندگان به خرج داده‌است؛ بــررسی مواردِ مصداقی این دخالتــ ـها، آنقـــــــدر زیاد و عادی شده‌است که در این مقال نمی‌گنجد اما نوع رفتار سه نماینده فعلی استان در مجلس جای تحلیل و واکاویِ بسیار دارد.

اگرچه نمی‌توان به راحتی قضاوت کرد اما آنچه در گوشه و کنار می‌توان فهمید این است که هر کدام از این نمایندگان، به طریقی سعی در اعمال نفوذ دارند. نفوذی که به عزل و نصب‌های مدیران در سطح استان و شهرستان ختم نمی‌شود و گاهی جزئی‌ترین مسائل اداری و سیاسی را در دایره‌ی خود قرار می‌دهد؛
آن‌گونه که از گفته‌های برخی از مسئولان و مردم بر می‌آید نماینده مردم کهگیلویه، بهمئی، چرام و لنده در مجلس در این زمینه هیچ ابایی از دخالت در امور مختلف ندارد و حتی گاهاً با ادبیات فخرفروشانه‌ای از قدرت خود در چینش‌ها سخن می‌راند. علی‌محمد بزرگواری، در برخی موارد برای اِعمالِ نظرات خود حتی به تهدید مسئولان هم روی می‌آورد. روایتِ تهدیدهای او در رسانه‌ها، می‌تواند امید به اصلاحِ رفتار یکی از قانونگذاران مجلس را به حداقل برساند.
غلام‌محمد زارعی اما به نظر می‌رسد برای اِعمالِ نفوذ در اختیارات سایر مسئولان روش دیگری را برگزیده است. نماینده مردم بویراحمد و دنا در مجلس با ادبیات نرم‌تری برخورد می‌کند و سعی کرده است نفوذ خود را در مسائل مختلف تا حد امکان به روی پرده نیاورد. او همچنین کوشیده است که اقدامات خود را در پشتِ پرده به مسائل کوچک استان نیامیزد و بیشتر در مسائل کلان استان دخالت کند.
انتظارات از تنها نماینده اصلاح‌طلب استان هم برآورده نشد. غلامرضا تاجگردون در این زمینه از دو همتای خود در شهرستان‌های دیگر عقب نماند و به یکی از متولیان اصلی عزل و نصب‌ها در استان تبدیل شد. نماینده باشت و گچساران در مجلس که البته از خود شخصیتی فراتر از مسائل استانی و متنفذ در امور ملی نشان داده‌است حاضر نشد از خیرِ قدرت در استان بگذرد. او البته سیاستمدارانه عمل می‌کرد و همواره کوشیده‌است که برای حضور در بازی‌های سیاسی در استان به جای خود، از برخی از نزدیکان خود استفاده کند.

نکته‌ی نگران‌کننده‌ی دیگری که وجود دارد این است که گاهی فشارِ برخی در اختیارات موسی خادمی، موجب شده‌است تا او –حتی با وجود مخالفت با گزینه های مورد نظر آنها اما- برای جلبِ نظرشان در برخی موارد به نیروهای به مراتب ضعیف‌تر تن دهد و نتیجه نه‌تنها انتخابِ واقعی خود نباشد بلکه گاهاً به اقناع به ضعیف‌ترین گزینه‌ی آن جریان منجر شود.

بهرحال آنچه که در این زمینه بیش از هرچیز موجب نگرانی است این است که حجم عظیمی از این دخالتهای غیرقانونی از سوی کسانی اِعمال می‌شود که خود «قانون‌گذار» هستند. نمایندگان پرجنب‌وجوشی که غالبِ وقت و تکاپوی خود را به جای انجامِ وظیفه و رسالتِ خطیر خود، به کارهای غیرمرتبط گرفته‌اند.
از سوی دیگر انتظار می‌رود استاندار کهگیلویه و بویراحمد در این زمینه، دوره‌ی مدیریتی خود را نقطه‌ی عطفی در قطعِ تداوم این سنتِ نادرست در استان نموده و ضمن تعامل مثبت و سازنده با وکلای مردم، آنها را وادار به رعایت قانون و حفظ حریم‌های مسئولیتی خود کند تا بلکه بتواند –آنچنانکه از او پیداست- نماینده‌ی شایسته‌ای برای دولت تدبیر و امید در استان  کهگیلویه و بویراحمد باشد.