سخنی با هیات های نظارت شورای نگهبان

پایگاه خبری – تحلیلی “جمانیوز”(jamanews.ir)

((یاداشتی که می خوانید از سری یاداشت های ارسالی مخاطبان “جمانیوز”می باشد وتمام یا بخشی از آن مورد تایید ما نمی باشد))
سال ها قبل یکی از لیدرهای  جوان دیروز و تقریبا”پابه سن گذاشته صادق و منصف امروزجناح اصولگرای شهرستانی کوچک پس از سال ها خدمت در امر گزینش  پذیرفته شدگان کنکور سراسری آموزش عالی دهه های اول انقلاب جهت ادامه تحصیل در دانشگاه بزرگی واقع در یکی از مراکز استان ها موطن خود راترک کرد.در نتیجه بنا به شرایط تحصیل علاوه بر محیط دانشگاه گاهی هم در آن شهر بزرگ رفت و آمد داشت. یکی از همراهان همیشگی دوران تحصیل او نقل می کند که بطور پیوسته ضمن افسوس خوردن و اظهار ندامت از خداوند هم طلب استغفار می کرد. تا اینکه روزی کنجکاو شده وعلت را از او جویا شدم، در جوابم گفت که، “…این وضعیت را که می بینم.دچار عذاب وجدان گشته وهرگز خود را  نمی بخشم، چون غافل از شرایط و اوضاع زمانه چه بسیار افراد صالح و با استعدادی را که تحت هیچ شرایطی قابل مقایسه با آنهایی که امروز می بینم، نبودند. ولی به دلایل واهی مانع از گزینش آنها می شدم… “
اگرچه سال ها گذشت و آن نحوه گزینش سختگیرانه و گاه غیرضروری با هر هزینه ای که برای ملک و میهن داشت، سرانجام بواسطه تغییر شرایط تعدیل شد. امابنظر می رسد که اسلاف همان برادر اصولگرا امروز هم با گذر این همه سال و بالتبع تحولات شگرف در ایران و جهان  این مرتبه نه در ارتباط با گزینش دانشجو وعمل بنا به وظیفه وجدانی، انقلابی و دینی مطابق با برداشت  شخصی از مصالح میهن  بلکه در خصوص گزینش هم نسلان دیروز و امروز  و یا گاهی نیزهمان دانشجویان قربانی سخت‌گیری های دهه های قبل که امروز اغلب به سرمایه های قابلی برای نظام و انقلاب مبدل گشته اند به منظور رقابت در انتخابات پارلمانی درکسوت هیات های نظارت شورای محترم نگهبان بطریقی رفتار می کنند که گاهی نه فقط  اندک نشانه ای از تعدیل و توجه به شرایط و مقتضیات در نحوه عملکرد آنها قابل مشاهده نیست بلکه گویا بی توجه به برداشت شخصی با علم و اطلاع کامل در خصوص توانمندی و صلاحیت چهره هایی موجه  نسبت به ردصلاحیت آنها اقدام می کنند به گونه ای که منصفان صادق این جماعت گاه نه سال ها بعد بلکه همین امروز بواسطه سلب  امکان رقابت از این دلسوزان نظام و انقلاب برای حضور در پارلمان نظام اسلامی دچار حسرت وافسوس می شوند.
فراتر اینکه برخی اوقات برای توجیه عملکردشان بالاجبار دلایلی هم بیان می کنند که برای کمتر انسان حق طلبی اقناع کننده است. تا آنجا که این پروسه رد و توجیه در عصر سرعت سرسام آور انتشار اطلاعات دستاویز عده ای برای ساختن و پرداختن لطیفه ها یی شده و می شود که سلب اعتماد توده نسبت به متولیان امر و در نهایت دین، انقلاب و نظام را بدنبال دارد.
از آن بدتر اینکه افسوس و تاثر هنگامی بیشتر می شود که این عزیزان با چنین گزینش های سخت گیرانه به عمد یا غیر عمدنقش خود در شکل گیری مجلسی کم تحرک و ضعیف را بخوبی ایفا کرده و از قضا با سد راه ورود سرمایه های بی بدیل انقلاب و نظام که عمدتا” بیان صریح ایده و اندیشه هایشان حکایت از صداقت و پاک دستی آنها دارد.کرسی های پارلمان را به مدعیان فاقد خلاقیت و گاه هم فرصت طلبان دلال صفتی واگذار کرده که اغلب محصول فضای غیر رقابتی و رعب آور ترس از ابراز عقیده واعلام موضع شفاف هستند.بطریقی که اثبات این مدعی را به سهولت از طریق توجه به ردصلاحیت غیر جناحی بخش عمده ای از نمایندگان فعلی و ادوار قبلی مجلس  که در دوره های قبل از هفت خوان رستم هیات های نظارت شورای محترم نگهبان و صد البته هیات های اجرایی سخت گیرتر دولت های نهم و دهم هم برای اطمینان از عدم وابستگی زیاد به اصلاح طلبان گذشته و  در مواردی نیز برنده  میدان بدون رقیب بوده‌اند، کاملا” عیان است.
ناگفته هویدا است که سد راه ورود چنین افرادی به مجلس شورای اسلامی گردیدن اقدامی در خور و شان شورای محترم نگهبان،  رعایت حق الناس و عامل افزایش اعتماد ملت به نهادهای نظام اسلامی است . ولی سوال این است که چرا شرایط را از ابتدا ناخواسته برای ظهور و دوام و بقای چنین جماعتی فراهم کنیم که عوارض حضور آنها در پارلمان بسیار گسترده و حتی از جنبه های مختلف هم غیر قابل جبران است.
بنابراین،در فرصت باقیمانده تا تعیین تکلیف نهایی اعتراضات کاندیداهای مجلس دهم به روند بررسی صلاحیت هافارغ از خط و خطوط سیاسی  از اصولگرایان  منصف، صادق و دلسوز هیات های نظارت که کم هم نیستند انتظار می رود که در ماه فجر انقلاب علاج واقعه قبل از وقوع کرده و تیغ تیز رد صلاحیت را برای کسانی از نیام بیرون کشند که از منظر توده بعلت سزاوار رد صلاحیت بودن بر اعتبار چنین تیغی افزوده نه اینکه خدای ناکرده تیزی و برندگی آن را که ناشی از رنج و محنت ملت برای استقرار و بقای نظام اسلامی است، اسباب محروم کردن خانه ملت از نعمت وجود کسانی سازند که با کمال تاسف گاهی عصاره ناب فضایل ملت هستند. چرا که اگر فرصت پایان یابد پس از آن حسرت و افسوس بخاطر زمینه سازی جهت میدان داری بلامنازع نااهلان از طریق به حاشیه راندن دلسوزان شایسته داروی پس از مرگ سهراب خواهد بود.
دین، انقلاب و میهن پاینده باشند/

***غریب واحدی پور***

پایگاه خبری – تحلیلی “جمانیوز”(jamanews.ir)