پاسخ به یک ادعا ؛ سخنگوی اصلاح طلبان یا تربیون پایداری !؟ / رضا عدالتمند

بیان مفاهیم سیاسی،اجتماعی،فرهنگی و مهمتر از آن نقد غیر منصفانه،غیر مستند و بدور از استدلال های محکمه پسند فضای روانی را بر همه فعالان سیاسی و کنشگران این عرصه تیره و تار می کند و فرصت مناسبی را به حق یا ناحق را برای طالبان شهرت سیاسی فراهم می نماید ..

۴_ مصاحبه شونده محترم با توهم سخنگویی جوانان اصلاح طلب شهرستان و استان ،مدعی نارضایتی عمومی جوانان اصلاح طلب از عملکرد مدیریتی استان شده است !!!
با کدامین نظر سنجی و از کدام موسسه معتبر در کدامین جمع اصلاح طلبان شناسنامه دار به چنین نتیجه ای دست یافته اید؟
جای تعجب مضاعف آنجاست که خود را سخنگوی جوانان اصلاح طلب شناسنامه دار بخوانیم و هیچ گونه اشاره ای به این شناسنامه و مرجع حقوقی صدور آن نماییم…
۵_ این که در عین تهاجم به استاندار و تیم مدیریتی استان و سیاه دیدن تمامی زمینه های کارنامه ای این مدیران،
خود را مدافع دولت دکتر روحانی هم بدانیم یک تناقض آشکار هست و هم بی انصافی محض.
مگر می توان مدعی حمایت از دولت بود و روند علمی حاکم بر ارزیابی های کابینه از استانداران را پذیرفت اما از خروجی این ارزیابی ها حمایت نکرد؟؟
مگر می توان حمایت از دولت را فریاد زد اما هیچ نقطه سفیدی را در کارنامه تیم مدیریتی استان ندید؟
چنین روش و ادبیاتی ، ناخود آگاه ذهن هر آدم منصفی را جزء به سمت و سوی گفتمان حاکم بر جبهه پایداری سوق می دهد و این نکته را در ذهن متبادر می کند که: این روزها چه پیوند نوشته یا نا نوشته ای بین جبهه پایداری و سخنگویان ناشناخته و نو ظهور خود خوانده یک جمع مبهم وجود دارد؟ 

و سخن آخر:
هیچ مدیر و هیچ شخص و جریانی فراتر از نقد نیست.
اما نقد باید مستند و مستدل و منطقی باشد.پس لازم است به خود آییم و بدانیم که راه سیاست و هر گونه پدیده دیگری از فرهنگ میگذرد.
شایسته است که پیش و بیش از آنکه خود  را به یک پارادیسم فکری بدانیم،فرهنگ حاکم بر آن پاراديسم را در وجود خویش نهادینه کنیم…..
ایام به کام …

رضا عدالتمند فعال سیاسی اصلاح طلب.