اعتیاد بلای طبیعی نیست/ بیژن کاظمی

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(جمانیوز)

1. روند توسعه هر مملکت و جامعه ای ابتدا با خود سازی و سلامت جامعه آشکار می شود پس تا زیر ساختهای انسانی از قبیل فرهنگ و اقتصاد و سلامت جامعه تضمین و تامین نباشد شاهد تغییری به صلاح جامعه و پیشرفتی نائل نمی شویم.

در گذاره ای که اکثریت مسئولین و عموم جامعه تنها به محورهای توسعه اقتصادی از جانب دولت تنها چشم دوخته اند هیولایی از درون، جامعه و خانواده ها را به مرز متلاشی شدن و به لبه پرتگاه کشانده است.

از عواملی که زیر ساخت های پیشرفت و توسعه را مستقیما تحت الشعاع قرار داده و از درون پوچ، بیمار و معیوب ساخته است هیولای مواد مخدر و مصرف مشروبات الکلی است که علاوه بر لطمات فردی، خساراتی نیز بر آحاد جامعه تحمیل کرده است از جمله؛

الف)- از بین بردن شادابی و سرزندگی بین نسل جوان،

ب)- از هم گسیختگی امنیت روانی جامعه و شهروندان،

ج)- از هم پاشیدگی کانون خانواده

د)- ضربات مهلک به ستون های اقتصاد خانواده و متعاقبا کشور

ر)- آسیب های جبران ناپذیر اجتماعی مانند طلاق، فقر، فحشا، کودک آزاری در خانواده های قربانیان.

ز)- بیماریهای عفونی و روانی

اگر از بعد روانی مسئله نگاه کنیم باید ریشه ها و میل به اعتیاد را در جوانان و قربانیانش شناسایی و با پیشگیری و درمان به موقع آن را بخشکانیم. اما در شرایط فعلی که با ریشه اصلی اعتیاد یعنی بیکاری و نبود اوقات فراغت مناسب آشنا هستیم و در بعد ملی با این مسائل در ستیزیم، نیاز به بهتر شدن اوضاع و شرایط در سیاست کلان مملکتی داریم. با این اوصاف آیا باید منتظر و دست روی دست گذاشت تا نسل جوان با اعتیاد خود را به ورطه نابودی بکشانند؟ آن موقع پس از گذشت بحران ها، بحرانی نو را نظاره گر می شویم و آن نبود نیروهای انسانی نخبه و متخصص هستیم چرا که هر معتاد می توانست یک نیروی نخبه ی متخصص باشد.

اگر اعتیاد را یکی از عوامل مهم پسرفت جامعه در دهه های اخیر تا به امروز بدانیم، در شهرستان های کوچک که با توجه به آگاهی کمتر و کهنه شدن ترفندهای پیشگیری و کنترل سنتی، دایره و دام اعتیاد هر روز بزرگتر می شود مسئولان اجرایی ذیربط چه راهکارهایی اندیشیده اند؟

فرهنگ سازی و اطلاع رسانی به خانواده ها در موارد برخورد با فرد بیمار در شهرستان ها به بدترین شکل موجود انجام می گیرد چرا که فرد بیمار اولین دشمنش را خانواده خود تلقی می کند، و این اشتباه خانواده هاست که گاها در اجتماع و کانون خود فرد بیمار را طرد می کنند و زمانی که فرد خود را تنها یابد دچار از خود بیهودگی و افسردگی شده و اینگونه است که فردی بیمار را به جان اجتماع می اندازیم، فرد معتاد نیز مستقیما خود و جامعه را به خطر می اندازد.

جوامع شهرستانی با ساختار علمی پیشگیری و درمان و مقابله با اعتیاد بیگانه اند چرا که تفکر نسل ها در حال تغییراند و با نگاهی اجمالی میبینیم فرایند تسریع پیشرفت تکنولوژی و مخدرات جدید و دام های جدید در جوامع کمتر توسعه یافته کنترل ناخالصی های پیشرفت و آثار سوء آن همانند عصر اینترنت برای جوامع سنتی بیش از سود دهی نکات منفی و سوءی در پی دارد.

پایین آمدن سن اعتیاد، استعمال دخانیات و مشروبات الکلی توسط نوجوانان و دانش آموزان تلنگری به مسئولین است که در قبال آحاد جامعه و نسل های آینده باید پاسخگو باشند.

از جمله کارهایی که می توان انجام داد با مدیریت در امر آموزش و پرورش اقشار آسیب پذیر را آگاه تحویل اجتماع بدهند که هر دانش آموز پلیس و پرستار سلامت خود باشد، اما واقعیتی که امروزه می بینیم و نقدی بر ارگان آموزش و پرورش بوده و هست سیستم ما آموزشی صرف است و پرورشی در کار نیست. چرا که آموزش گفتنی ها را می گوید و به حال خود می گذارد اما این کافی نیست و باید متعاقب آموزش، پرورشی نیز باشد که فرد آسیب پذیر را به راهی درست، سوق داده و راه و چاه را نشان و سپس رها کنند.

اعتیاد از بلایای طبیعی نیست که کنترل ناشدنی باشد یا با معنویات و دو رکعت نماز آیات برطرف شود، در زمانه ای زندگی می کنیم که انسان هایی با افکار مخوف برای منافع مادی و شخصی خود خانواده ها و جوانان را به ورطه نابودی می کشانند و برای اشاعه مواد مخدر و مشروبات به هر تبلیغ و عملی زیان بار برای اجتماع دست می زنند.

گیاه مخدر ماری جووانا و مخدرات صنعتی تیری در تاریکی از دشمنان جوانان این مرز و بوم بود که اول نمادش بر روی البسه جوانان آمد و سپس خود با شیوه مصرفی اش به جمع جوانان رسوخ کرد و صد افسوس که در اذهان توده کثیری از جوانان وطن مان خوش نشست.

اگر مدیریت و اطلاع رسانی در قبال همایش ها، کاتالوگ ها و بنر های اطلاع رسان در مدارس و مجالس نشود این دام رفته رفته بزرگتر و گریبان تمامی خانواده ها را می گیرد.

از دیگر عوامل شیوع مواد مخدر وجود برخی در بدنه حاکمیت در قالب اداره فرهنگ و ارشاد و گاها ائمه جمعه که با شادی و اوقات فراغت شاد عموم در کلان شهرها و شهرستانها مخالفت می کنند که از تاثیرات و نتایج آن سرخوشی جوانان در دراز مدت در کالبد جامعه ای غمگین و به یاس تبدیل می شود. این در حالیست که دین خدا و ائمه اطهار (ع) همواره با شادی مردم موافق و همراه بودند.

مخالفت کردن با حضور زنان در ورزشگاهها همینطور ورود به برخی ورزش ها به طور حرفه ای و عرف سخت گیر حاکم بر جامعه، از مسببان اصلی افسردگی و اعتیاد در بانوان است.

خانواده ها، ارگان های مربوطه و سیاسیون و نخبه های دانشجویی همگی در ریشه کن کردن این عامل مخرب به یک اندازه سهیم اند، باشد که در وظیفه ای که نسبت به آحاد جامعه و نسل های آینده داریم کوشا باشیم..

بیژن کاظمی کیان

 پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(جمانیوز)