در “صفین دهدشت” مراقب “قرآن بدستان” باشید / محمد زرین

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(جمانیوز)

ماجرای «قرآن بر سر نیزه ها»را هم قطعا شنیده اید.همان نبرد معروف صفین،که معاویه برای تصاحب قدرت،و کنار زدن مولای برحق«علی بن ابیطالب ((ع)) به نیرنگ عمر و عاص قرآن ها را بر نیزه کردند.تا مومنین ساده دل،قرآن ناطق را ترک کرده،از ترس «قرآن های پوستین نوشت» جنگ را به اردوی معاویه واگذار کنند.

مطلبی که می خوانید از سری یادداشت های مخاطبین”صبح خرد”(جمانیوز)  است و انتشار آن الزاما به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست. می توانید با ارسال یادداشت خود، این مطلب را تأیید یا نقد کنید.

محمد زرین ؛ در«صفین دهدشت»،مراقب قرآن بدستان  باشید»

پیش از همه،خود نگارنده مخلص،پوزش می خواهم بخاطر انتخاب تیتر!

اصلا کاش هرگز مجبور نمی شدم اینگونه یادداشتی بنویسم.اما احساس کردم تنها همراهی این تشبیه،می تواند فریاد را به گوش ها برساند.

دور پیش شنیده بودم که برخی نامزدها،در کمال وقاحت!!کلام الله مجید را در دست گرفته،به در منزل شهروندان می رود،آنانرا با هیجان خاصی «سوگند»می دهد که به او رای دهند.

خوب باورش برایم سخت بود.جدا از مسولیت شرعی آن،بسیار حقیرانه است.

چرا که این رفتارها را تنها از«کولی های پاکستانی»شاهد بوده ام.که لباس عابرین را گرفته،آنانرا به«ابالفضل العباس_ ،ع،که همین جا میلادش را تبریک می گویم»_قسم می دهند،بلکه یک پول سیاه!!کف دستشان بنهند.

این دوره هم مجددا همین خبر منتشر شد.از محلات مختلف شنیده شد،وباز سعی کردم باور نکنم.تا اینکه عصر امروز،در جلسه ای رسمی،از زبان مقامی رسمی این گلایه را شنیدم.

خیر انگار این وقاحت صحت دارد.حال واکنش:

اول:ماجرای سوء استفاده از مقدسات،عمری به درازای خود مقدسات دارد.

آیا نحوه استفاده«عالیجناب ها»از معبد،در سریال یوسف پیامبر را ندیدید؟

ماجرای «قرآن بر سر نیزه ها»را هم قطعا شنیده اید.همان نبرد معروف صفین،که معاویه برای تصاحب قدرت،و کنار زدن مولای برحق«علی بن ابیطالب ع»،به نیرنگ عمر و عاص قرآن ها را بر نیزه کردند.تا مومنین ساده دل،قرآن ناطق را ترک کرده،از ترس «قرآن های پوستین نوشت» جنگ را به اردوی معاویه واگذار کنند.

من همین جا استدعا دارم عالمان دینی سکوت نکنند.اگر فردی ،قرآن را بدست گرفت،در بیابان کسی را قسم داد«اجازه بدهید غارتت بکنم».تکلیف آن قافله دقیقا چیست؟!

اگر دست رد زدیم،آیا بی احترامی به قرآن کرده ام؟آیا کفاره باید بپردازم؟اصولا میان پیروی از عقل سلیم،یا این وقاحت،کدام لازم الاتباع است؟

به بحث برگردیم.

در و دیوار گواهی می دهد عده ای،در محترمانه ترین کلام_اگر بخواهیم تخفیف بدهیم و بی حرمتی نکنیم_یا تخصص ندارد،یا تعهد لازم را ندارد.در و دیوار شهر اورا پس می زند.

اما شهروندان ساده دل،که هنوز صفای باطن دارند،از ترس اینکه اتفاقی برای خود یا فرزندشان بیافتد،از ترس بخاطرقولی که به«قرآن بدستان»داده اند،به آنان رای می دهند.

حالا روی سخن با این شهروندان!

عزیزان.دور پیش هم از ترس همان اتفاقی که هرگز نمی افتد،با انتخاب اشتباه خود،اتفاقاتی را برای شهرمان رقم زدیم،که نه فرزند شما یک نفر،که فرزندان همه شهروندان از حنظل این تصمیم تلخ کام شدند.

آتشی افروخته شد که دودش به چشمان همه رفت.دود سوء مدیریت ،که سالها ی گذشته،در مدیریت شهری،در کنار سوء مدیریت و تحریم های یادگار دولت پیش،اشک همه را در آورد.

آنانکه توانستند،بار سفر بستند.آنانکه ماندند،دود در چشم و استخوان در گلو،تماشاگر بودند.

اکنون بازی دوباره از نو شروع شده.این یعنی یک فرصت دوباره.این بدان معناست که به همه ما فرصت مجدد داده شده تا این بار،به یاری حق«درست انتخاب کنیم».

پس بی پرده و بی تعارف،اگر تا کنون«قسم داده شده اید»از عالمی کسب تکلیف کنید،حداکثر یک کفاره بدهید،اما در«گناه دیگران»شریک نشوید.

چه خسرانی از این بدتر که در گناهی که دیگری سود و لذتش را می برد،شریک شویم.

اگر هم ناگهان درب خانه را گشودیم،مواجه شدیم با کاندیدایی «قرآن بدست»،یا کسی که شمارا به ایمه اطهار و سایر مقدسات سوگند داد،آرامش خود را حفظ کنید.محترمانه این«بلا»را از در خانه و از سر شهر دور کنید.

آنگاه با مشورت،تعقل،بررسی کافی چند نفر را بررسی نمایید.از آن میان کسانی را برگزینید که حتی اگر هیچ گاه آنانرا از نزدیک ندیده اید،اما بررسی نشان داده که اعتماد شمارا بدرستی پاسخ خواهند داد.روان خافظ شاد که گفت:(حافظا می خور و رندی کن و خوش باش ولی/دام تزویر مکن چون دگران قرآن را)

محمد زرین

روزنامه نگار،وکیل دادگستری

کارشناس زبان و ادب پارسی

دهم اردیبهشت نود و شش

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(جمانیوز)