نامه جوان دهدشتی به استاندار؛ هر چه هست شرح محرومیت است و نامهربانی / ایمان تقوی

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(sobhekherad.ir)

استاندار محترم، حوزه کهگیلویه جایست که در نبود کارخانه، نداشتن راه‌های مواصلاتی مناسب، و تجهیزات فرهنگی و تفریحی از قافله پیشرفت عقب مانده است.

ایمان تقوی؛  جناب آقای احمدی استاندار محترم کهگیلویه و بویراحمد، با سلام و تحیات، و تبریک به مناسبت هفته وحدت و تولد پیامبر اکرم(ص)، لازم می‌دانم اعتماد هیأت دولت و تکیه جنابعالی بر مسند استانداری کهگیلویه و بویراحمد را با کمی تاخیر تبریک و آرزوی توفیق الهی برای شما در این مسیر و جایگاه حساس را دارم، به عنوان شهروندی از حوزه کهگیلویه، این چند سطر مرقومه را به عنوان داستان واقعیات این حوزه خدمتتان عارضم، باشد که این موارد مورد عنایت حضرتعالی قرار بگیرد.

جناب دکتر  احمدی نشانه‌های گفتمانی و تاکیدات شما حاکی از نگاهی نو برای توسعه کهگیلویه و بویراحمد است، توسعه‌ای که مسیر آن در این استان بسان جاده‌هایش پر پیچ و خم و پر از ناهمواریست، اما غصه پر درد این ناهمواری‌ها در حوزه کهگیلویه، داستان مثنوی هفتاد من است که نه با گفتن و شنیدن، بلکه باید با همه وجود آن را درک کرد، مشکلات و به تعبیر دقیق تبعیض‌ها، بی توجهی‌ها، یک جانبه نگری‌ها و در یک کلام بی عدالتی‌هایی که مخصوص یک شخص و یک دوره نبوده، کشتی توسعه این حوزه را به گل نشانده است.

آقای احمدی شما بهتر از هرکسی واقفید که توسعه یک حوزه از باب تسری توسعه سایر حوزه‌ها به دست می‌آید، امری که متاسفانه در کهگیلویه و بویراحمد مرزبندی‌های مرکز و پیرامون نعل به نعل ،بر شمال و جنوب این استان سال‌هاست سایه افکنده و مانع از تسری توسعه به حوزه کهگیلویه شده است، حوزه کهگیلویه، حوزه‌ایست که هنوز نیمی از جمعیت آن در هنگامه بیماری‌ها و جراحی‌ها، مجبورند تا رسیدن به مرکز استان یا استان فارس با مرگ دست و پنجه نرم کنند.

حوزه ما جایست که در آن درهای توسعه به روی بلادشاپور، قله اوج تمدن این استان بسته شده است؛ جایی که گردشگری در آن میراثی گم‌شده و رویایست که در تخیل باید به دنبال آن گشت.

استاندار محترم، حوزه پیرامونی ما جایست که در نبود کارخانه، راه‌های مواصلاتی مناسب، و تجهیزات فرهنگی و تفریحی از قافله پیشرفت عقب مانده است.

جناب آقای احمدی، بنده منکر کارها و خدماتی که صورت گرفته نبوده و نیستم اما غبار محرومیت نشسته به چهره این حوزه و توسعه آن اسیر نامهربانی توزیع ناعادلانه امکانات و اعتبارات بوده است.

استاندار محترم بگذریم که هر چه هست شرح محرومیت است و نامهربانی، اما به عنوان سکاندار هدایت استان خوب است بدانید در حوزه ما به موازت این محرومیت‌ها، حتی برخی از کوچکترین کارها صورت نمی‌گیرد مگر با دستور از بالا یا فشار از پایین به وسیله افکارعمومی و رسانه‌ها و منتقدان، منتقدانی که برخی از مسئولان شهرستانی با ویژگی انتقادناپذیری خود، منتقد را منفعت‌طلب و انتقادها از ضعف‌ها و یا تذکر برای مسیریابی درست را توهم آنها می‌دانند.

 در حوزه ما برخی مسئولان مسند مسئولیتی را تنها در پشت میزنشینی خلاصه می‌کنند، امری که به جای همدلی با مردم، آن‌ها را به مسئولیت مقاومتی کشانده است‌، شاید اغراق نباشد اگر بگویم بزرگترین غفلت برخی مسئولان حوزه ما، عدم کابردی‌کردن شعارهای سال نظام و رهبری است، شعارهایی که حتی رد آنها را نمی‌توان در سخنرانی‌های ساده‌شان هم دید، از این‌رو شاید برای در مسیر درست قرار گرفتن، اینجا نیازمند خانه تکانی باشد.

جناب آقای احمدی استاندار گرانقدر، به سان این گفته حضرت مولانا، «ای شهره قمر در من و در خود نگر، کز خنده تو گلشن خندنده شوم»، امروز چهره غمگین حوزه من نیازمند لبخند شماست تا چراغ آبادانی حوزه ما هم روشن شود، امید است تدابیر و رویکرد حضرتعالی نقطه عطفی در احیاء حقوق و شروع مبارک و تازه‌ای برای پایان این داستان غم انگیز باشد.

در پایان خالصانه از درگاه الهی آرزوی موفقیت و سربلندی شما و همکارانتان را از خداوند منان خواستارم.

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(sobhekherad.ir)