الگن وسعید بهانه ای شد تا با لک لک ها آشنا شوم

چند سالی است که او را می‌پایم؛ درست‌ از زمانی که برای نخستین‌بار به دهدشت رفتم و با سعید انصاریان آشنا شدم، یک جورهایی با این لک‌ لک پربرکت هم آشنا شدم.

شما هم حتما اگر از گچساران به‌سمت دهدشت و الگن برانید در محل تصفیه‌ خانه آب خیرآباد متعلق به شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران و روی دکلی می‌توانید او را تماشا کنید.

این لک‌ لک در پناه لانه فراخ و ایمنی که برای خود و فرزندانش ساخته، جفتگیری کرده و تخم‌نهاده و می‌نهد. اصلا چه جایی از آنجا امن‌تر که پای هیچ گربه، شغال و روباهی هم به آن نمی‌رسد و دچار آتش‌سوزی هم نمی‌شود.

هر سال هم با هر عضو جدید، این عمارت پرشکوه چند واحدی، ستبرتر و بزرگ‌ترشده و همه در کنار هم مهربانانه روزگار می‌گذرانند.

لک‌ لک‌ ها تا ۴‌۰ سال به‌راحتی عمر می‌کنند؛ از نظر شکل ظاهری اغلب بین جنس نر و ماده تفاوتی وجود ندارد اما عمیقا به جفت خود وفا دارند و پیش آمده تا ۱۴هزار کیلومتر را برای ۲۴سال پیموده تا آقا، همدم خود را ببیند و با هم جیک‌جیک کنند.

لک‌ لک‌ ها در بسیاری از مناطق ایران به‌ویژه در اغلب مناطق زاگرس‌نشین خوشبختانه حرمت دارند و جامعه محلی آنها را نماد برکت سرزمین می‌دانند.

آهسته چون بلوط که زندگی کنیم، بیشتر مجال می‌یابیم تا مناظر، موجودات و رفتارهایی را رصد کرده و درک کنیم که اغلب قربانی عجله در زندگی مدرن می‌شوند.

محمد درویش – فعال محیط‌ زیست / روزنامه جام جم