اول دروازه تمدن ؛ پاسخگویی است

مسئله ی دیگری که افکار عمومی را به خود مشغول کرده مسئله ی کاندیدا هایی ست که فریاد خدمتگذار مردم بودنشان گوش فلک کرده و هدف خود از شرکت در کارزار انتخابات را خدمت به مردم و شنیدن صدای مردم می دانند اما حاضر نیستند پاسخگوی افکار عمومی و همین مردم باشند کسانی که در شعارهایشان می خواهند دروازه ورود به توسعه و پیش رفت بسازند

اول دروازه تمدن ، پاسخگویی است

انتخابات شورا نزدیک است و بازار وعده ها و شعار ها داغ ، یکی از پر تکرار ترین این وعده ها ، وعده ورودی شهر و ساخت دروازه برای شهر است که به قول وعده دهنده ها نمادی باشد برای ورود به تمدن جدید و عصر جدید ، که گاهی با عنوان پرطمطراق بزرگترین دروازه جهان اسلام نیز از آن یاد می شود .
سوالی که می تواند مطرح شود این است که تا چه اندازه این طرح می تواند کارشناسی باشد؟ و اصلا چنین طرحی قرار است چه آورده ای برای شهر داشته باشد؟ آیا پیشروی شهر در نظر گرفته شده است؟ مسئله ی معارضات را چگونه حل می کنند؟ فکری برای تداخل مکانی این طرح و طرح زیر گذر و روگذر شده است ؟ بعضی جاذب توریست بودن این طرح را مطرح می کنند ، اما مگر این دروازه قرار است چه خدماتی ارائه بدهد که بتوان از آن به عنوان جذب توریست استفاده کرد (نزدیک ترین نمونه ، دروازه قرآن شهر بهبهان چه تعداد توریست برای این شهر توانست جذب کند ؟ قطعا هیچ)؟ چندین سوال بی پاسخ دیگر که جایی برای مطرح شدن آنها نیست .
هیچ کس مخالفتی با وجود المان مذهبی و فرهنگی در ورودی شهر ندارد چرا که باور مردم و مذهب مردم از اهمیت و جایگاه خاص و ویژه ای برخوردار است.
اما مردم مخالف سو استفاده از باورها و اعتقاداتشان هستند.

مسئله ی دیگری که افکار عمومی را به خود مشغول کرده مسئله ی کاندیدا هایی ست که فریاد خدمتگذار مردم بودنشان گوش فلک کرده و هدف خود از شرکت در کارزار انتخابات را خدمت به مردم و شنیدن صدای مردم می دانند اما حاضر نیستند پاسخگوی افکار عمومی و همین مردم باشند کسانی که در شعارهایشان می خواهند دروازه ورود به توسعه و پیش رفت بسازند اما هنوز ابتدایی ترین البفای توسعه و پیشرفت که پاسخگو بودن است را نمی دانند یا نمی خواهند که بدانند ، کدام توسعه در کجای جهان رخ داده است بدون اینکه مسئول به ملت پاسخگو بوده باشد؟ مسئولی و نماینده ی مردمی که حتی قبل از انتخابات که به رای مردم نیاز دارد حاضر نمی شود پاسخ گوی مردم باشد چگونه باور کنیم که پس از انتخابات و وقتی دیگر به مردم نیاز ندارد خود را موظف به پاسخگویی بداند؟ آیا نمی توان چنین برداشت کرد که این کاندید یا حرفی برای گفتن ندارد (شاید برخی استناد کنند که این عزیزان در مناظرات گروهی واتس آپی شرکت کرده بودند این باز خود شائبه ایجاد می کند که شاید دیگری برای آنها مطلب را آماده می کرد) یا مردم را وسیله می داند برای رسیدن به قدرت نه خدمت ، امیدواریم که جناب دادستان محترم با ورود به موضوع وعده های انتخاباتی کاندیدها داد، ستان شهروندان از کاندیداها شود که اگر پس از پیروزی در انتخابات به وعده خود عمل نکردند و مشخص شد هدف از چنین شعارهایی فریب افکار عمومی و بازی با باورها و اعتقادات مردم بود ، آنها بازخواست شوند و بدانند که دیگر عصر وعده های پوشالی به اتمام رسیده است و اگر وعده ای دادند باید قابلیت اجرایی و عملیاتی کردن آن را بسنجند ، در غیر اینصورت باید منتظر. طبعات حقوقی آن باشند.

سید ابراهیم رشیدی فرد