“مدیریت تک ساحتی نیست”

“صبح خرد”، امروزه برای پیشبرد مطلوب اهداف یک سازمان حتما لازم است تا ذهن وجسممان را از محدوده افکارواطاق کارمان بیرون ببریم ،قالب های سنتی،کلیشه ای وناکارآمد مدیریت را کنار بزنیم واز سایر بازیگران وشیوه های نوین موثر در تحول سازمانی استمداد بجوییم.
در تفکر توسعه مدار چندساحتی به مدیریت، زمانی می توانیم شاهدسیر وتغییرات جهش گونه رشد وپویایی سازمان باشیم که نگاه ودیدگاهمان را براساس اصل اجتناب ناپذیروکارآمد مدیریت منابع انسانی مبتنی بر روابط انسانی متمرکز نماییم.
حضور زبدگان وسرآمدان علمی در ایستگاه مدیریت، مشروط به اینکه بتوانند دانش خود را عملیاتی و اجرایی نموده وضمن بهره جویی حداکثری از ارتباطات هدفمند توامان با پرهیز وگریز از زندان ذهنهای محدود تفکرجزیره ای،به صورت همزمان وبراساس احترام ومنافع وحقوق متقابل در کنار وهمگام با سایر بازیگران،همسایگان وشرکای موثر و راهبردی، تیم کاری اقدامات هماهنگ، هم افزا وهمپوشان پایدار آنی وآتی را ساماندهی وسازماندهی نمایند،قابل دفاع خواهد بود.
با گسترش شتابان و شگفت انگیزدانش،لازم است تا مدیران سازمانها درکناربهره مندی از دانش آموختگی وعلاقه مندی وخلاقیت مرتبط با اهداف و وظایف ذاتی سازمانی خود،الزاما با اصول علومی چون مدیریت وفنآوری اطلاعات آشنا بوده و مجدانه زمینه ها وبسترهای ورود و حضور خبرگان و کارشناسان سایر علوم بین رشته ای و مهارتهایی که لازمه تصور، ترسیم وتشکیل پازل موفقیت  می باشد را فراهم آورند.
جای کوچکترین تردیدی نیست که افرادی که پست های مدیریتی را اشغال می نمایند اما با پیش نیازهای علمی وتجربی مدیریت بیگانه یا حتی درستیزند، شیرهای بی یال ودمی هستند که سیطره قلمرو نفوذشان در محدوده ی اطاق کارشان خلاصه می گردد،در واقع اینها مدیر کل اطاقشان هستند نه مدیریک اداره یا سازمان…
مدیریت یعنی تمرین و یادگیری روزانه در کارگاه همیشه پویای تحول گرایی،تمرین نماییم تا…. از حضور و نقش آفرینی دیگران نگریزیم و سهم آنها را در کار گروهی تمام وکمال بپذیریم…آنها را به رسمیت بشماریم ، با اندیشه ای آینده نگر و ضرورت کادر پروری، از توانمندسازی و ارتقاء کارکنان نهراسیم ،به استقبال مشارکت تمام عیار عالمان وآگاهان برویم و حوزه ی مشاورین خود را به موافقین وتاییدکنندگانمان محدود نسازیم،به جای تقابل به استقبال وکشف تاثیرات سایرعلوم موثر در پیشبرد امور برویم،ازنعمت منتقدو منتقدانی که معایب ما و سازمانمان را به رایگان گوشزد می نمایند غافل نشویم وازاشتباه بزرگ حذف آنان از سازمان منصرف شویم،نگاه جنسیتی۶۰% از ظرفیت بخش مهمی از منابع انسانی ایران را دایما نمی بیند و سالهاست که کشور ما در سایه شوم وسنگین این بی تدبیری خسارت بار به سر می برد ولازم است تااین زیان تاریخی و تاریخ مصرف گذشته در نقطه ای از زمان متوقف گردد…
گاهی اوقات مرگ بوی زندگی می دهد..مرگ اشتباهات… بهار و رویش وتازه گی و دوباره زندگی.. لحظات باشکوهی که نو به جای کهنه می نشیند ومدتهاست که مرگ بسیاری از شیوه های کهنه فرارسیده است و در دنیاي امروز منسوخ شدن یک تفکر یا یک شیوه، امری به غایت عادیست،زمان توجه وتمرکز وبهره گیری از روشهای جدید فرارسیده است و جامعه موفق، جامعه ايست که به استقبال تغییرات برود.
حسین خبیری