آتشی افروخته ام درجان شعر!

صدای تو آوازقوی عاشقیست در کرشمه ی برق چشمان مردی ازدوره ی رودکی که دخترک هراتی دلم رامیلرزاند در سِحر حرارت نگاهش وکلامش!

“صبح خرد”؛ شراره شراره شعرم ، آتشم، نورم سرورم در شراب هفت ساله ی دل!
در هزاره ی جان به وقت رویشِ شمشادها و شمعدانی ها در سرشت ِ سبز سرنوشتم چون ققنوس سبکبال چرخیدم درنور، و شعر و آواز و چنگ و سرمستی! واز خاکستر روحم شعرسرخی جان گرفت !

آتشی افروخته ام درجان شعر!

تب کرده است دخترک نازک خیال دلم درشیهه ی اسب مستی در صحرای جنون !

تنهامانده است زیرسپیدار خیال بلندت در واژه های بی انتها تاببارد باران بر دشت سرخ جان
وبیاراید در کام شیرینِ فرهاد دل!
بخوان برایم شبنامه ی یک قاصدک را در فصل زمستان
صدای تو آوازقوی عاشقیست در کرشمه ی برق چشمان مردی ازدوره ی رودکی که دخترک هراتی دلم رامیلرزاند در سِحر حرارت نگاهش وکلامش!

ورقص گیسوی پریشانم درزلالی یک آواز غریب بانسیمی که بابوی عود و شهود و شنود چنگ میزند برجانم چنان آواز کبک مستی در بهاران

خرمن خرمن شورم شعرم!
بافه بافه رقصم جنونم!

آتشی افروخته ام درجان شعر!

به وجد می آیم از انگور سیاه خنده ی دخترکی که بربام کاهگل زیر باران صوفی وار میچرخد و میرقصدبه کرشمه ای در پرش از آتش جان!

فزونی بادبر سورمان حرارت گرمای تن و جان!

حضرت دوست:
به وادی حیرت آوازیک سینه سرخ در صبحی بارانی، نیمی زمستان نیمی بهارانه آتشی برافروز و بامن بخوان این چهارشنبه:

“سرخی تو از من!

زردی من از تو!”

نویسنده: معصومه نوری

چهارشنبه سوری تان پرشور