تلخ شد کام و دهانِ کوهرنگ

به گزارش“صبح خرد”، متن شعر جبار چراعک فرهنگی کهگیلویه ای بدین شرح است؛

تلخ کردند کامِ روستای کَچوز

تلخ کردن نیمه شب نی نیمروز

چون نمودند خانه ی ایلش خراب

عدّه ای بی بندبار و کینه توز

*

تلخ شد کام و دهانِ کوهرنگ

بس که پاشیدند در آن زهر و شرنگ

آنچنان بَد کرده اند کَز کارشان

شرمگین شد هر که دارد نام و ننگ

*

ساکنانش را همه دل گشته خون

لاله های واژگونش، واژگون

جایِ آبِ سردِ سردِ مَعدَنَش

اشکِ گرمِ گرمِ شور آید بِرون

*

هاتفی آمد خبر را ساز کرد

سفره ی دل پیشِ چَشمَم باز کرد

گفته بود از کارِ ناهنجارشان

انتشارِ این خبر آغاز کرد

*

گوئیا آن خانه در بازَفت بود

خانه ی چارلَنگی و هف لَنگ بود

مطمئن هستم برای شهرِ کُرد

عایِدَش بهتر زِ چاهِ نفت بود

*

چون چراغک زین خبر بیگانه بود

بی خبر زان خانه و کاشانه بود

بعد از آن تا گشته آگَه زین خبر

هفته ای از کارشان دیوانه بود

*

پُرفسوُر نامی زِ کالیفرنیا

عاشقانه، نی که از رویِ ریا

آمد و آن خانه ی زیبا بساخت

دلپذیر تر از گلِ آقاقیا

*

پُرفسور را پورمقدّم خوانَدَش

خودستایی را از او می رانَدَش

آنکه ویران کرده آن بستان سَرا

او تموچین و سکَندَر دانَدَش…

*

دست شان بشکسته پایش لَنگ باد

رویشان پُر چین و پُر آژَنگ باد

آن که آوار کرده است این خانه را

تا قیامت مضطَر و دلتنگ باد…

*

زین تَغابُن گوشِ آنان کر بُوَد

چشمشان زین زشت کاری،تَر بُوَد

هر که دارد دست در این کار بَد

صبحگاهان،طعمه ی اَژدَر بُوَد