جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند

“صبح خرد”؛  اندوه و نا آرامی خود را در رحلت آن بزرگ مرد نیکو خصال نمی‌توانم پنهان کنم.

درود و رحمت و رضوان حق بر او باد که قلبی سلیم و حلیم داشت و آموزگاری مشفق و چیره دست بود. آنچه را میگفت نیکو آزموده بود ونیکو بیان می‌کرد.
آنچه دلها را با سید قادر لاهوتی پیوند زده است؛ از جنس مردم بودن و ساده زیستی خالصانه ایشان است.
آن فنجان چای کمر باریک و نعلبکی قدیمی و لهجه دلنشین که همرنگ با سخنان فهیمانه، انس و الفتشان با شعر و کتاب بود در خاطرمان زنده خواهد ماند.
انسان نمی تواند چیزی یا کسی را دوست داشته باشد مگر این که خویش را در او ببیند. و ما بخش زلال و پاک خود را در او میدیدیم و می پسندیدیم.

استاد لاهوتی با دلی در گرو خدمت و دیانت، و با شجاعت و شرافتی شریعتی وار، بی‌ترس و بی‌تقیّه، بی‌رشوت و اجرت به مصاف ماندگار شدن رفتند و با فراست و فطانت شگفتی‌ها آفریدند و در کسوت انسانی وارسته حقوق و اخلاق را سروری بخشیدند.
فربهی و توانمندی روزافزون این معلم، اینک قابل انکار نیست که ♧آفتاب آمد دلیل آفتاب.. 

ایشان هوای شهرت و ثروت و منزلت نداشته است، و پروای حقیقت و قناعت، او را از آز و دروغ و نفاق مستغنی کرده بود.
متانت و پختگی خاصه ایشان بود. و در اندیشیدن دلیر و توانا بود و برای گشودن معضلات فکری و سیاسی و آشتی دادن دین و قانون و آزادی شجاعانه و فروتنانه تلاش‌هایی مبارک کرد و اگر قدرشان را بیشتر میدانستند و حق ایشان به جا می آوردند بسا که سیر و سلوک سیاست اندیشی‌هایش مائده معرفت ما را رنگین‌تر می‌کرد و خطه ما از ثمره وجود افکار و اعمالشان بهرمند می کرد و از انزوای امروز شهرمان فروکاسته میشد.

“بر این رواق زبرجد نوشته‌اند به زر
که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند”

پروردگار رحمان و رحيم آن فقيد سعيد را در جوار رحمتش مورد اكرام قرار داده و به بیت مکرم و ساير دلهاي به سوگ نشسته صبر و شكيب و پاداش كريمانه ي صابران عطا فرمايد.

بااحترام و تجديد ارادت
سیده سعیده خیراندیش