مردی، بوی عرفان میداد

به گزارش“صبح خرد”،  متن شعر داریوش آذربش بدین شرح است:؛

یاد آن باغ و سپیدار بخیر

چشمه ای بود پر از آب
زلال ،

و در آن باغ سبز

و آن سپیدار بلند

سایه اش بر همه باغ

باغ ما لبریز از

شعر و احساس و ادب

بوی عرفان میداد

و آن سپیدار بلند

بویِ حافظ، سعدی

در کلامش پیدا

بویِ شمس ، مولوی و کاشانی

غزلش نرم و لطیف

آن سپیدارِ بلند

عندلیب میخوانی تو بر آن شاخه سبز ؟
یا که نه مرثیه داری در سر ؟

تو بخوان مرثیه ای جانم

چون که خشک یهویی سپیدارِ بلند
وزش باد ممات

به وزیدن آمد !

باغ ما را خشکاند !

باغ ما شعر و غزل بود عرفان

باغ ما دفتری از معرفت مولانا
بویِ او عشق خدا بود خدا
به نیایش به سجودش قسم

بویِ او عشق خدا بود،
خدا
هفدهم شهریور ماه ۱۴۰۱
در رثای استاد فرزانه و فرهیخته ام ،
دکتر سید قادر لاهوتی
با تقدیم احترام : داریوش آذربش