“همه دست بر سینه و بر سَرند”

به گزارش“صبح خرد”، متن شعر “جبار چراغک” در رثای “زنده یاد گستهم داوری” با عنوان ((دو طیفه دو تا لشکرِ ایل وار)) در ادامه می خوانید؛

بزرگ و سُتُرگ و بسی سردیار

عزادار و غمگین نشسته به هم

زِ هجران و از رفتنِ گُستهَم

…………………..‌‌.‌‌‌‌……………

یکی تامرادیَّ والاتبار

سُوارانِ نام آور و نامدار

دگر نامِ نیکو که زیلایی اند

همه آن سفر کرده را دایی اند

……………………………….

از این همجواران اگر بگذریم

به سادات و ساداتیان می رسیم

چه آنان شنیدند به ناباوری

که عزمِ سفر کرده است داوری

…………………………….‌.‌‌‌..

همه کاظمی ‌ها و انجام روز

برآورده اند ناله ی جان سوز

یکایک به مرگش به رنج اندرند

همه دست بر سینه و بر سَرند

………………………………..

چو خواستم که بر شعر روی آورم

سبویی شکسته به جوی آورم

یکی گفته پیشم به یادآوری

فریدون و هم کوروشِ داوری

………………………………..

از آنجا که خود ناظم و شاعرند

جد اندر جد این شیوه را ماهرند

یکی از دگر افضل و برترند

نشاید که زیره به کرمان بَرَند

……………………………….

به هر حال من از رویِ آزادگی

به صدق و به مِهر و به دلدادگی

به کوروش، فریدون و فرزندگان

بر آن قوم و خویشان و دلبندگان

………………………………….

به همسر،بر آن تک تکِ خواهرش

به روح و روانِ پدر مادَرَش

به نظمی روان لیک با این نیت

تسلا بگویم دَهَم تسلیت…

………………………………….

خدایا به فضل و به داد و دَهِش

شفاعت کن آن مردِ نیکو روش

دلِ بستگان از غم آزاد کن

روانِ سفر کرده را شاد کن…

جبار چراغک:۱۴۰۱/۹/۶