“عقلانیت ایرانی” در گلستان و بوستان
سعدی پادشاه را تنها با معیار قدرت نمیسنجد، بلکه او را با عدالت، شفقت، انصاف و نسبتش با ضعیفان ارزیابی میکند. در این نگاه، جامعه زمانی سامان دارد که قدرت از خودآگاهی اخلاقی برخوردار باشد و فرودستان نیز صرفاً موضوع ترحم نباشند، بلکه معیار سنجش سلامت حکومت باشند.؛

