درس بزرگ ابوالفضل و ایوب رضایی؛ امید، انسانیت و مسئولیت در یک قاب

یادداشت مخاطب صبح خرد: در روزهایی که محرومیت و کم‌بود امکانات، بسیاری از استعدادهای ناب این سرزمین را در سکوت فرو می‌برد، کلیپی ساده اما عمیق از کلاس درس در یکی از دورافتاده‌ترین نقاط کشور، دل‌ها را تکان داد. ابوالفضل، دانش‌آموزی از روستای درغک دیشموک، که مادرزادی از نعمت دست محروم است، در قاب این فیلم نه به عنوان یک فرد کم‌توان، بلکه به عنوان نمادی از اراده، امید و عشق به آموختن ظاهر شد.  

او با شوقی وصف‌ناپذیر مشق می‌نویسد، درس می‌خواند و رؤیاهای بزرگ در سر دارد؛ رؤیاهایی که نشان می‌دهد محرومیت و معلولیت هرگز نمی‌تواند سد راه انسان‌هایی شود که به زندگی ایمان دارند.  

این کلیپ اما تنها روایت ابوالفضل نبود؛ بلکه روایت مسئولیت‌پذیری و اخلاق‌مداری مدیری بود که با دیدن آن، آرام نگرفت. ایوب رضایی، مدیرکل آموزش و پرورش کهگیلویه و بویراحمد، بی‌درنگ از مرکز استان راهی درغک شد تا در کلاس درس ابوالفضل حاضر شود. او با حضور خود نشان داد که مدیریت تنها در اتاق‌های رسمی خلاصه نمی‌شود، بلکه در همدلی، در کنار دانش‌آموزان بودن و در لمس دردها و امیدهای آنان معنا پیدا می‌کند.  

دیدار رضایی با ابوالفضل، دو درس بزرگ به ما داد:  

– درس ابوالفضل: محرومیت و معلولیت پایان راه نیست؛ با اراده، امید و خلاقیت می‌توان به قله‌ها رسید.  

– درس رضایی: مدیریت یعنی عشق ورزیدن به انسان‌ها، یعنی وظیفه انسانی و اخلاقی در کنار وظیفه اداری.  

مدیرکل در کلاس درس، ابوالفضل را تحسین کرد، او را تجلیل نمود و با کلامی پر از مهر گفت: «تو نمادی از امید و آینده‌ای روشن هستی.» این جمله نه تنها برای ابوالفضل، بلکه برای همه دانش‌آموزان محروم این دیار، پیامی روشن بود که دیده می‌شوند، ارزشمندند و می‌توانند بدرخشند.  

این اقدام، تصویری زیبا از پیوند انسانیت و مدیریت را به نمایش گذاشت؛ تصویری که نشان می‌دهد اگر مدیران با قلبشان تصمیم بگیرند، می‌توانند چراغ امید را در دل‌های کوچک اما بزرگ روشن کنند.  

به امید روزی که دنیا پر از انسان‌هایی شود که با عشق، مسئولیت و همدلی، راه را برای شکوفایی استعدادها هموار می‌سازند.

فیلم دیدار مدیر کل آموزش و پرورش کهگیلویه وبویراحمد با دانش آموزی از توابع دیشموک