دیدگاه جالب یک مخاطب در مورد یاداشت “روزگارسیاهِ کوه سیاه چرام”

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(جمانیوز)

درود ویژه نثار استاد اندیشمند و درد آشنایم جناب سید ابوتراب دولتخواه.

گرچه خود توفیق شاگردی آن جناب را در محیط بسته آموزشی( کلاس و مدرسه)نداشتم لکن ذکر خصایص نیک شما از زبان دوستان  و دیگر شاگردان آن چنان رفت که در گستره ی گیتی وفضای باز اجتماعی وسیاسی خویش را در شاگردی وام دار شما دانسته واز این توفیق سالک مسلک شما شدن سر به آسمان سایم و هم نوا با شاعر طریق مصاحبت مراد را ارج گوییم: لذتی نیست به از صحبت استاد تو را/ ای خوش آن عمر که در صحبت استاد رود.جناب استاد مقاله شما در باب” روزگار سیاه کوه سیاه چرام ” صرف نظر از خوش رقصی واژگان برای فرا نشستن بر مسند خویش که نشان از هنرمندی شما و چالاکیتان در ادبیات شیرین پارسی داردحکایت از نگاه نقادانه ، دردمندانه ،دلسوزانه و مسئولیت شناسانه دارد_ خاصه آن که قدر شناسانه لطف تاریخی درخت بلوط و خاطرات نوستالژیک ان را فرا یاد اوردید- که در ضمیر منیرتان چون آفتاب جان پروری تاریکی ها را می زداید و اندیشه های خفته را بیدار می نماید. امیدوارم که نوای حزن آلود دردمندان اندیشه  و دوست داران طبیعت گوش وجان خفته طبیبان دشت و دمن را بیدار نماید و انان را از خواب غفلت برهاند تا درختان و بوته های کوه های استوار این استان تنها وبی پناه نمانند تاقامتشان خمیده ودلشان رمیده و رنگشان پریده نگردد تا جسم و تن درختان و روح و روان درخت دوستان را نسوزاند!‌
سزا دیدم و خوشتر داشتم تا گوشه ای از مقاله ” درخت را  نکشید ” استاد عطاءطاهری بویراحمدی را که چون استاد دولتخواه سخت دل در گرو طبیعت دارد و برایش دل می سوزاند  به ضمیمه آورم واز دوستان بخواهم همه ی ما دست بر دعا بریم و پای بر طلب نهیم تا شاید خرچنگ بیماری و دنگ سلاطین کی اهل قلممان را رهایش کند وسایه اش جاودان دارد تا تشنگان معرفت بر سرای پر بهایش بنشینند و از خوان نعمت او طعام ها برگیرند واز شراب معرفتش جرعه ها نوشند.عمرش دراز و راهش پر رهرو باد.((…پسرم، باید همه هشیار باشید، که برای روشن کردن آتش از هیمه های ” خداکُشته”،همان چوبهای خشک جنگل استفاده کنید.مبادا!ننگ کلمات شوم ” دار سوز”و ” دارکُش”نام نیک شما را بیالاید ….وای بر ما که پایه های آیین خوب و منش نیک نیاکان خود را دانسته یا ندانسته، متلاشی کنیم. برو برای خشنودی یزدان و پاک کردن پلشتی ها از اندیشه و رفتار وکردار ما؛صدها وصدها نهال بنشان و بار آور ،تا ایزد یکتا از درخت کُشی ات درگذرد…به آن جاودانی درختان درود و درود ))

((منصور کیانی عزیزی))

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(جمانیوز)