بلوط های زاگرس در آتش بی پایان بی مدیریتی

“آتش بی پایان بی مدیریتی”
“صبح خرد”، این روزها و البته سال های سال آتشی به جان طبیعت و محیط زیست استان افتاده است که فقط میتوان به *آتش بی مدیریتی* تعبیرش نمود.
زیرا رخداد مخاطرات طبیعی جزئی از فرایند زایش و فرسایش در محیط طبیعی است، اما آنچه مهم هست افزایش سازگاری و توان مدیریتی در مواجهه با این مخاطرات است۔
از خشک شدن ساق و برگ درختان تنومد بلوط پهنه زاگرس( از دیل تا شلالدون و از آبدهگاه، شادگان، چاهتلخ، بیدک و گشین و عنا ) بر اثر آفت های گیاهی مانند پروانه برگ خوار و سوسک تنه و ۔۔۔ تا آتش سوزی های پی در پی و گسترده در خامی، خاییز، دهک، دلو، عنا، شلالدون، نارک و جای جای استان مخصوصا مناطق گرمسیری و نابودی صدها گونه ی نادر گیاهی و جانوری همه و همه نمادی از ناکارمدی مدیران در مواجهه با بحران های است که زیست بوم استان کهگیلویه و بویراحمد را تهدید می کنند.

اینجا نه بحرانی مدیریت میشود و نه از سوختن البرزها کسی درس عبرت گرفت. مدیری که برای مدیریت بحران خودش به جنگ آتش نرود از سال ها پشت میز نشینی هم، هیچ ایده و خلاقیتی نخواهد داشت.
یاد محمدی تبارها بخیر
اگر همین رویه ادامه پیدا کند برای زنده ماندن و نفس کشیدنمان باید به جان همدیگر بیفتیم۔ جنگ آب و هوا نزدیک است
یاداشتی از هاشمی
استاد دانشگاه و فعال محیط زیست