“علی خواجوی”؛ انقلابی گری که هرگز دنبال سهم خواهی نبود

به گزارش”صبح خرد”، متن یادداشت “حمزه بنام” در رثا و یاد شادروان “علی خواحوی” نوشت؛ به یاد استاد خواجوی؛ نمیدانم از کجا شروع کنم و چه بنویسم از مردی که همه آنچه لازمه یک انسان با شرافت بود همراه داشت . از هر ویژگی استاد خواجوی می شود ساعت ها صحبت کرد و دفترها نوشت استاد دینداری بود که آن را ابزار رسیدن به نام و نان نکرد اخلاق مداری بود که تعمقا به موازین آن پایبند بود و شریف بود که شرافت را با تمام وجودش معنا کرده بود .

در چند سالی که ایشان را از نزدیک میشناسم لحظه ای به یاد ندارم که خنده آروم بر لبش حتی در اوج بحث های جدی و تنش زا نباشد آروم و متین بود با سعه صدر پاسخ می داد گاها در این چند سال از موضوعی ناراحت بودم با ایشان تماس می گرفتم باوجود ناراحتی و عصبانیت ما همواره دعوت به آرامش می کرد و از گذشته های و سختی های که تحمل می‌کرد صحبت می‌کرد تا بلکه این فضا را برای امثال من عادی جلوه دهد و امیدوار نگه دارد .

خواجوی نیم قرن فعالیت سیاسی و اجتماعی و فرهنگی در این استان داشت و زندگی معمولی و بدون زرق برق امروزی خود گواهی بر پاکی این مرد بزرگ بود که با وجود سختی های که قبل از انقلاب تحمل کرد اما برعکس خیلی ها بعد از انقلاب دنبال سهم خواهی نبود بلکه همواره با مردم بود و درد مردم داشت .

خواجوی بعد از انقلاب همواره بر مسیر اصلاحات کوشید و لحظه ای در این مسیر تردید به خود راه نداد ایشان به همان اندازه که از قدرت دوری میکرد به مردم بخصوص جوانان نزدیک بود و همیشه گوش شنوایی داشت برای شنیدن درد دل ها و بعضا حرف های تند جوانان در حالیکه خودش دل پری داشت اما با تمام وجود آرامش را به جمع منتقل میکرد .

استاد خواجوی کوهی از انگیزه بود همواره حضور فعالی داشت در جلسات تهران با وجود شرایط سخت اقتصادی و رفت آمد با اتوبوس گاهی ندیدم ایشان گلایه داشته باشد . منش رفتار و کردار استاد خواجوی فراتر از این است که ایشان محدود به یک جریان سیاسی یا یک منطقه خاص حتی استان کنیم . امروز باید به تمام کسانیکه که دغدغه انسانیت دارند فارغ از نگاه سیاسی و منطقه ای تسلیت گفت. خدا رحمتش کند استاد را .