“معلم عامل رهایی از جهل و نادانی”

به گزارش“صبح خرد”، متن یادداشت “محمد جوادی” بدین شرح است؛

((معلم عامل رهایی از جهل و نادان))

آموزش و پرورش به سان چشمه‌ی جوشانی است که چرخ توسعه‌ی فراگیر و پایدار جامعه بر مدار آن می‌چرخد. به عبارتی توسعه‌ی پایدار اقتصادی ، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جوامع تابعی از فرهنگ و تربیت است. هر چند که عده‌ای از افراد به چنین رسالت خطیری، آگاهی ندارند و ناخودآگاه به تخریب و کم اهمیت جلوه دادن این نهاد آموزشی پرداخته و حتی اذعان به مصرفی بودن آن دارند اما در تقابل با این نوع نگرش، رویکردی مثبت و سازنده به نقش و جایگاه معلمان در جامعه وجود دارد که علی‌رغم نقدهای وارده آنها بر کم و کیف آموزش و تأمین نیروی انسانی در آموزش و پرورش که منشأ آن را در سیاست‌های غلط این نهاد آموزشی در گذشته می‌دانند بر اندوختن سرمایه در آموزش و پرورش و جایگزینی آن با مصرفی تلقی کردن سرمایه در آموزش و پرورش تأکید می‌کنند.

در این نگرش است که معلم به عنوان ریشه‌‌ی تنومند جامعه تصور می‌شود و تمامی اقشار و اصناف از آن تغذیه فکری ـ علمی می‌کنند و شاخ و برگ می‌گیرند. در پرتو این شأنیت بخشیدن به معلم و بها دادن به اندیشه و نوزایی است که جامعه منتفع می‌گردد.

ما فرهنگیان ضمن پاسداشت این نوع نگرش مثبت و سازنده در جامعه و در راستای تعهد به مسئولیت خویش، با اعلام نارضایتی از وضعیت آموزشی ـ معیشتی موجود، این قشر فرهنگ ساز و افسران مبارزه با جهالت، نادانی و تهاجم فرهنگی بعد از تحمل سال‌ها رنج و مشقت معیشتی با کمال متانت و صبوری در پی احقاق حق خود و رفع تبعیض به مطالبه‌گری پرداختند تا ضمن فریاد دادخواهی و رفع تبعیض، عملاً به تقویت روحیه‌ی حق‌طلبی دانش آموزان خویش بپردازند ؛ چرا که امنیت فکری و روانی را لازمه‌ی انجام مطلوب رسالت خویش می‌دانند. اما متاسفانه فشار اقتصادی و تبعیض چنان در وجود معلم ریشه دوانده که نای دانش افزایی و تولید علم را ندارد و صرفاً دغدغه‌ی مسائل معیشتی خویش را در سر می‌پروراند.

خواسته‌‌ی دیگر این قشر فرهنگی در قبال تأمین امنیت معیشتی خود از دولت محترم، اتخاذ تدابیر مناسب در جهت گزینش، بکارگیری و حفظ نیروهای انسانی کارآمد در بدنه آموزش و پرورش است تا اثربخشی و کارآمدی این نهاد آموزشی تحقق یابد.