معبودی که عزیز ما را برای ابد به آغوش کشید آنچنان که یعقوب نبی عزیز مصر را !

“صبح خرد”/بهنام حافظی مقدم ؛

برای پیمانِ عزیز
سبزِ بی پیرایه ی اردیبهشت
حلاوتِ شیرینِ مرداد
کهربایِ دلربایِ آذر
نسیمِ روح بخشِ آخرِ اسفند
مردِ تمامِ فصول !
امروز که روح بلند پروازش رخ در نقابِ خاک کشید و اسبِ خود را برای سفر به افلاک زین کرد ، زندگی پر فراز و نشیبش را ورق زدم !
مردِ بی نهایت ها بود ! قدم در راهی نمی نهاد مگر عزم تا انتها رفتن را پیش تر از پستو های ذهنِ خلاقش گذارانده باشد !
خوب به خاطر دارم زمانی را که شک و تردید تمام وجودش را فرا گرفته بود ! بی پروا و جسور تمام آنچه از بر کرده بود را دور ریخت و با ارتشِ تعمق و تفکر به کشف حقیقت قیام کرد و سر انجام به عمیق ترین حالت معرفت به خداوند سبحان نائل آمد !
اگرچه دست اجل ، در سی سالگی روح دردمند بازماندگان و دوست دارانش را زیر بی رحم ترین زاویه ساطورش گرفته و دوست دارانش با نهایت اندوه فقدانش را به سوگ نشسته اند ، اما باور کنید در هیچ کجای زندگی عریضِ پیمان خطی ، ردی ، اثری از مرگ و نیستی نمی توان یافت ! هر آنچه از او بر جای مانده ، پیامِ روشن ِ جاودانگی با خود به همراه دارد !
باور کنید پیمان در هیچ برهه ای از زندگی کوتاه ولی عریضش محدود به ظرفِ بی مقدارِ زمان و قیدِ نامأنوسِ مکان نبوده . هرگز او متعلق به این کالبد خاکی نبود ! گویی قفسِ سردِ دنیا ، برای خالی نماندن از عشق ، وفا ، صفا ، نوع دوستی ، نبوغ ، غیرت ، شجاعت ، مهربانی و به طور کلی برای قابل تحمل بودن ، سی سال پیمانِ نازنین را از خداوند سبحان به عاریه گرفته بود !
عاریه که می دانید ، قراردادی اذنی است و معبود که بیش از این تابِ دوریِ این روحِ بی پیرایه را نداشت ، از اذن خود رجوع کرد ، عزیز ما را برای ابد به آغوش کشید آنچنان که یعقوب نبی عزیز مصر را !
پیمان به اندازه ای منشأ آثار و خدمات بوده که به تنهایی واجد یک تاریخِ فاخر است !
سیلِ اندوه بر قلوبِ خیلِ انبوهِ مردمان نجیب و قدرشناسی که با این عزیز سفر کرده مراوده داشته اند به خوبی متجلی پیامِ نهفته در این بیت زیبای حضرت حافظ است :
جمال شخص نه چشم است و زلف و عارض و خال
هزار نکته در این کار و بار دلداریست
قلندران حقیقت به نیم جو نخرند
قبایِ اطلسِ آن کس که از هنر عاریست !
آری ! این حجم از اندوه ، متأثر از هنرِ بی بدیل زیستن پیمان است ! رجا ٕ واثق دارم که مرگ تنها پایانی باز بر این سیره ی بی نقص و هنرمندانه زندگیست !
هزار و یک دلیل برای باور نکردن خاموش شدن چراغِ زندگی پیمانِ عزیز می توان بر شمرد ! اما در برابر اراده حضرت دوست به ناچار سر تسلیم فرود آورده و می پذیریم که دنیای ما بیش از این سعادت حضورش را نداشت .
غفران و علو درجات برای عزیز راحل و صبر جزیل برای بازماندگان را از خداوند سبحان مسئلت دارم.
تسلیت به ایل بزرگ دشمن زیاری ، طایفه متمدن الیاسی ، خانواده محترم خرم و جمیع منسوبین