افلاطون کنار بخاری آتشین خود دراز کشیده است و جهان را زیر سیگاری خود کرده است و با زبان صمیمی و مادرانه خود می سراید: یک تریلی محال دارم و یک دانه سیگار و هزار معمای لاینحل.؛