نقدهای بی حساب؛حرف های بی دلیل!

“تحریریه صبح خرد”؛ انتخابات کمیسیون‌های مجلس، موضوعی ساده و روتین است. نماینده بویراحمد، دنا و مارگون نیز مانند بسیاری از نمایندگان دیگر، در یک انتخابات کمیسیونی نتوانست به هیئت رئیسه راه یابد. او سال گذشته نایب رئیس کمیسیون بود و امسال این اتفاق نیفتاد، شاید سال آینده دوباره این فرصت را به دست آورد.

متاسفانه فضای سیاسی در کهگیلویه و بویراحمد گاهی بیش از حد ملتهب می‌شود. برخی نظرات نسنجیده، ناشی از غرض‌ورزی و مرض است، نه آگاهی، دلسوزی یا نقد سازنده. دردناک‌تر اینکه، کنشگران سیاسی و برخی رسانه‌ها، موضوعات ساده را آنچنان بزرگ می‌کنند که مردم عادی نیز به تبعیت از آن‌ها، در همان مسیر گام برمی‌دارند. این رویه غلط، ذائقه مردم را به سمتی سوق می‌دهد که در چهار دهه گذشته، جز آسیب، حاصلی نداشته است.

در هیچ کجای ایران، انتخابات کمیسیون‌های مجلس به اندازه کهگیلویه و بویراحمد اهمیت ندارد. از انتخاب یک نماینده، حماسه می‌سازند و از عدم انتخابش، مصیبت! عجیب‌تر آنکه، برخی کنشگران و رسانه‌ها، موفقیت یک نماینده را صرفاً در همین انتخابات درون کمیسیونی می‌دانند. این چه طرز فکری است که تصور می‌کنید نماینده ما حتماً باید رئیس یا نایب رئیس یک کمیسیون باشد؟ اگر قرار باشد همه حوزه‌های انتخابیه چنین انتظاری داشته باشند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟

سال گذشته، تاجگردون رئیس کمیسیون بود و دو نماینده دیگر نیز نایب رئیس کمیسیون‌های دیگر. امسال، تاجگردون مجدداً رئیس کمیسیون شد، اما بهرامی در هیئت رئیسه نیست و ممکن است موحد نایب رئیس کمیسیون دیگری شود. این یک روال عادی است و نباید ملاک سنجش عملکرد یک نماینده باشد.

محمد بهرامی در دومین سال نمایندگی خود، بی‌عیب و نقص نیست، اما انصاف حکم می‌کند که موفقیت‌های او را نیز ببینیم. نگاه توسعه‌ای و تعاملی او در سطح ملی، منطقه‌ای و جهانی، شایسته تحلیل و بررسی منصفانه است.

بهرامی نشان داده که شایستگی‌های فراوانی دارد و با تکیه بر سوابق پربار، خرد جمعی و اعتماد عمومی، در جایگاه نمایندگی مجلس مثمر ثمر است. نباید انتخابات غیر اولویت‌دار کمیسیونی را دلیلی بر ناتوانی او دانست. چه بسیار چهره‌های باسابقه در مجلس که نه تنها در هیئت رئیسه کمیسیون‌ها نیستند، بلکه صلاح نمی‌دانند در انتخابات شرکت کنند.

حال باید پرسید، اگر ملاک، رای‌آوری در انتخابات یک کمیسیون است، به غیر از تاجگردون، کدام نماینده استان تا به حال بر صندلی ریاست یک کمیسیون تکیه زده است که انتظار دارید بهرامی در سال دوم مجلس، رئیس یا نایب رئیس کمیسیون شود؟ اصلاً پیش کشیدن این بحث، جز اتلاف وقت و انرژی، چه معنایی دارد؟

معیار ارزیابی یک نماینده، عملکرد او در گره‌گشایی از مشکلات است. برای مثال، طرح ملی آزادراه شاهچراغ، محور مواصلاتی شیراز به اصفهان، یاسوج و اتصال آن به آزادراه، یک طرح ۲۰ ساله است. چرا دیگران نتوانستند در این مسیر گام بردارند؟ چرا تلاش‌های بی‌وقفه بهرامی را در این زمینه ندیدید؟ این اقدامی است که گره بزرگی از یاسوج، مرکز استان، خواهد گشود.

چرا زمانی که میلیاردها تومان از بودجه ملی صرف ساخت ورزشگاه ۱۵ هزار نفری شد و به دلیل بی‌توجهی، به یک متروکه تبدیل شد، حرفی نزدید و انتقاد نکردید؟ اکنون که با تلاش بهرامی، ۷۰ میلیارد تومان از محل مسئولیت‌های اجتماعی به این پروژه اختصاص یافته تا به بهره‌برداری برسد، سکوت کرده‌اید؟

تلاش‌ها، رایزنی‌ها و جلسات مداوم بهرامی با وزیر و مدیران وزارت راه و شهرسازی در جهت توسعه، بازسازی، ایمن‌سازی و احداث راه‌ها و محورهای مواصلاتی حوزه انتخابیه و استان، شایسته تقدیر است. آگاهی از این موضوع که راه و جاده، بزرگترین مشکل برای توسعه استان است، علم زیادی نمی‌خواهد.

بدون تعارف، بخش عمده‌ای از شهرت امروز یاسوج، مدیون نام محمد بهرامی است. نماینده‌ای که فرهنگ را می‌شناسد، ورزشی است، نگاه بلندی به توسعه دارد و چند وجهی است. او هرگز خود را متعلق به یک گروه و قبیله ندانست و اهل همه جا بود. دنا، بویراحمد و مارگون، همه زادگاه او هستند و نگاهش به همه حوزه‌های انتخابیه یکسان است. این بزرگترین ویژگی شخصیتی و مدیریتی بهرامی است و به همین دلیل، سال‌هاست که محبوب و مورد احترام است.

در پایان ؛تحلیل عملکرد بهرامی در سال دوم حضور در مجلس نیست، چرا که خدمات او در این جایگاه، خود موضوع چندین یادداشت خواهد بود و به زودی منتشر خواهد شد. بلکه، تذکری دلسوزانه به کنشگران فضای مجازی و برخی رسانه‌ها است که قدر قلم را بدانید و بیشتر به عملکردها بپردازید و حاشیه‌ها را به حاشیه ببرید، زیرا صلاح و مصلحت توسعه استان در این است و لاغیر!