احسنت بر شما
نگارش سامان شفایی؛
ضرورت استفاده حرفهای از گوشی در آموزش مجازی و مسئولیت دبیران در شرایط بحران

سامان شفایی_صبح خرد؛ بحرانهای سالهای اخیر یک واقعیت روشن را ثابت کردهاند: اگر مدرسه نتواند در لحظه شرایط بحرانی، آموزش را بهصورت مؤثر به فضای مجازی منتقل کند، ساختار یاددهی–یادگیری دچار اختلال جدی میشود. در چنین وضعیتی، ابزار اصلی دانشآموزان گوشی تلفن همراه است؛ نه لپتاپ و نه ابزارهای سنگین و گرانقیمت. بنابراین استفاده حرفهای دبیران از آموزش مبتنی بر گوشی، یک انتخاب شخصی نیست؛ یک استاندارد حرفهای و الزامی است.
۱. تداوم آموزش؛ مسئولیتی که به تعویقانداختنی نیست
تعطیلی مدرسه نباید به تعطیلی آموزش منجر شود. هر وقفه، حتی چند هفتهای، افت تحصیلی قطعی ایجاد میکند. در مناطق درگیر بحران، تقریباً تنها ابزار مشترک در دست دانشآموزان گوشی است.
معلمی که آموزش مجازی مبتنی بر گوشی را جدی نگیرد، عملاً مسئولیت استمرار یادگیری را رها کرده است؛ کاری که نه با اصول آموزشی سازگار است و نه با حق دانشآموز.
۲. عدالت آموزشی؛ تعیینکننده رفتار دبیر در فضای مجازی
اختلاف شرایط دانشآموزان در بحرانها طبیعی است، اما وظیفه مدرسه کاهش این شکاف است. گوشی ابزار کاهش نابرابری است.
حضور حداقلی، نامنظم یا ناقص دبیر در آموزش مجازی یعنی تشدید فاصلهها. عدالت آموزشی با رفتار معلم تعریف میشود، نه با شعار.
۳. ثبات روانی دانشآموزان وابسته به حضور فعال دبیر است
در بحران، دانشآموز دچار اضطراب و بیثباتی میشود. برنامه درسی منظم و ارتباط واقعی دبیر همان چیزی است که ساختار روزمره را برای او حفظ میکند.
حضور پراکنده یا منفعل دبیر پیام مشخصی دارد: «آموزش رها شده است.»
نتیجه آن افت انگیزه، کاهش یادگیری و افزایش اضطراب آموزشی است؛ مسئولیت مستقیم این پیامدها بر عهده دبیر است، نه بحران.
۴. انعطافپذیری در بحران؛ معیار واقعی حرفهایبودن دبیر
بحران یعنی شرایط پیشبینیناپذیر. دبیرانی که با ابزارهای دیجیتال سازگار نمیشوند، جریان یادگیری را متوقف میکنند.
گوشی مزیتهایی دارد که هیچ ابزار دیگری در شرایط بحران ارائه نمیدهد:
تدریس و ارتباط در هر زمان
ارسال و دریافت تکلیف در لحظه
بازخورد سریع
امکان شخصیسازی آموزش برای دانشآموزان درگیر مشکلات
بیتوجهی به این ظرفیتها یعنی کنار گذاشتن مسئولیت حرفهای.
۵. جمعبندی: آموزش مجازی یک مهارت اختیاری نیست؛ یک معیار ارزیابی حرفهای است.
از نگاه شورای مدرسه، بیتوجهی دبیر به آموزش مجازی سه پیامد قطعی دارد:
۱. قطع جریان یادگیری
۲. تشدید نابرابری آموزشی
۳. افزایش اضطراب و آسیب به سلامت روان دانشآموز
این پیامدها قابل چشمپوشی نیستند و نمیتوان آنها را به بحران نسبت داد.
وظایف شورای مدرسه
برای جلوگیری از اختلال در آموزش، لازم است:
استفاده حرفهای دبیران از گوشی در آموزش مجازی بهعنوان یک اصل ساختاری تصویب شود.
دبیران بهصورت کامل به آن پایبند باشند
هرگونه سهلانگاری بهعنوان تهدیدی برای حقوق دانشآموز و اعتبار مدرسه تلقی شود.
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 1 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 1