کنش و واکنش های مرگ استاد شجریان ؛ صراحت کامرانی و مرادی تا سکوت محافظه کارانه مدیران فرهنگ

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(sobhekherad.ir)

در سطح استان کهگیلویه وبویر احمد نه مدیر کل فعلی فرهنگ و ارشاد اسلامی و مدیران وی در سطح استان نه مدیر کل سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی که اکنون در دانشگاه مسئولیت فرهنگی بر عهده دارد واکنشی هر چند کوتاه نشان ندادند که اولی در مقام مسئولیت فرهنگ از ترس یا محافظه کاری سکوت کرد و دیگری احتمالا نمی خواست برای  حضور در انتخابات آینده به زعم خود آلوده دامن شود که تحیر و تعجب سیاسیون و اهالی فرهنگ استان را در پی داشت و باید از این دو چهره مثلا اصلاح طلب و نزدیک به مردم پرسید اگر شما برای مرگ یک هنرمند بی نظیر پیام تسلیت نفرستید چه کسی باید پیام تسلیت بفرستد؟

گروه فرهنگی صبح خرد ؛ محمد رضا شجریان چهره مطرح و خوش نام هنر و موسیقی ایرانی پس از سالها درگیری با بیماری سرانجام در میان انبوه غصه های مردم ایران در کنار و جوار فردوسی بزرگ در طوس به خاک میهن سپرده شد.

در وصف این رویداد غمبار مطالب بسیار گفته شد و بسیار یادداشت و خبر نگاشته شد ؛ شجریان را از زوایای مختلف میشود نگاه کرد و شاید پایین ترین سطح نگاه ،نگاه سیاسی به مردی است که الحق حق بزرگی به گردن هنر این مرز و بوم دارد و پر بیراه نیست که وی را در هنر به فردوسی در ماندگاری زبان فارسی ،در حافظ به اصالت  غزل مانند می کنند و گنجینه پر باری بود که اگر چه روی در نقاب خاک کشید اما با خلق آثاری ماندگار قطعا برای همیشه در خاطر ملت و فرهنگ ، ادبیات و هنر جاودانه خواهد ماند.

مرگ و آسمانی شدن این چهره خاص و مردمی واکنش های متفاوتی در بر داشت ؛رئیس جمهور و برخی وزرا ،تعدادی از مراجع تقلید و اغلب هنرمندان و بازیگران و حتی فوتبالی های مطرح ،چهره های فرهنگی پارسی زبان در بیرون ایران ،چهره های سیاسی مطرح از جریانات مختلف سیاسی و انبوهی از مردم با گرایشات و افکار بعضا متفاوت به مرگ وی واکنش نشان دادند ؛گاهی با نگارش پیام تسلیت رسمی یا اشتراک جملاتی کوتاه از خود یا دیگران در شبکه هایس اجتماعی و گاهی اشتراک کلیپ های از استاد شجریان خود را همراه و همگام مردم دیدند.

با بررسی فضای مجازی و کنکاشی در میان انبوه خبرهای سایت ها و خبرگزاری ها به نکات جالبی برخوردیم که دقت در نوع ،زمان و شکل آنها به واقعیت ها پی ببریم که در نوع خود قابل تامل است.

رئییس مجلس شورای اسلامی  خود خراسانی است ترجیح داد سکوت کند.

علی لاریجانی مشاور رهبری و رئیس سابق مجلس شورای اسلامی پیام تسلیت فرستاد.

دو تقابل جالب از دو چهره اصولگرای که یکی اکنون رئیس مجلس لست و دیگری قبل از وی رئیس بود.

در سطح استان کهگیلویه وبویر احمد نه مدیر کل فعلی فرهنگ و ارشاد اسلامی و مدیران وی در سطح استان نه مدیر کل سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی که اکنون در دانشگاه مسئولیت فرهنگی بر عهده دارد واکنشی هر چند کوتاه نشان ندادند که اولی در مقام مسئولیت فرهنگ از ترس یا محافظه کاری سکوت کرد و دیگری احتمالا نمی خواست برای  حضور در انتخابات آینده به زعم خود آلوده دامن شود که تحیر و تعجب سیاسیون و اهالی فرهنگ استان را در پی داشت و باید از این دو چهره مثلا اصلاح طلب و نزدیک به مردم پرسید اگر شما برای مرگ یک هنرمند بی نظیر پیام تسلیت نفرستید چه کسی باید پیام تسلیت بفرستد؟

شجریان دریای عظیمی از همراهی مردم را همراه خود داشت و نیازی به همراهی شما نداشت اما معلوم شد که هر آنچه می گوئید با آنچه انجام می دهید فاصله فراوانی دارد.

مدیر کل سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی استان که برای هر موضوع و سوژه ای دست به قلم می شد و یا حداقل با درج عکس نوشته ای در فضای مجازی اهل واکنش بود برای رویداد عظیمی مثل درگذشت شجریان سکوت کرد.

در مقابل اما یدااله مرادی و علی کامرانی دو چهره سیاسی مطرح با دو دیدگاه کاملا متفاوت با نگارش مطالبی جالب به ستایش نقش و جایگاه محمد رضا شجریان پرداختند که همین ستایش خود ،ستایش اهالی فرهنگ و هنر استان را در برداشت.

هیچ کدام از نمایندگان مجلس شورای اسلامی استان در مجلس و مهمتر نماینده سابق گچساران و باشت واکنشی به مرگ استاد نداشتند که هر چند اقدام سید محمد موحد و روشنفکر به نظر به سوابق و گرایشات سیاسی قابل  پیش بینی بود اما عدم واکنش غلام تاجگردون در نوع خود قابل تامل بود.

مدیران دولت تدبیر و امید در اقدامی عجیب تر با اتخاذ مشی محافظه کارانه سعی کردند به این موضوع بی تفاوت باشند و عجیب اینکه مدیرانی که گاها با با اشتراک موضوعات ورزشی ،طبیعی و محلی به تمام اتفاقات پیرامونی واکنش نشان میدادند ترجیح دادند به مانند مدیر کل سابق فرهنگ استان برای شان و شخصیت استاد شجریان ارزشی قائل نشوند تا نشان دهند اساسا و اصولا مرد این روزها نیستند.

شجریان متعلق به این خاک و برای این مردم بود ؛چیزی که خود بارها از آن گفت ولی چرا حداقل به مانند علی محمد بزرگواری و بسیاری دیگر از چهره های اصولگرا و بعضا تندرو که حداقل برای ربنای استاد و اصالت موسیقی وی ارزش قائل شدند و با ستایس همین دو مورد و نقد کوتاه خود به مشی سیاسی استاد واکنش نشان دادند ترجیح دادید سکوت کنید!؟ آیا این سکوت نشان عدم علاقه شما به هنر شجریان بوده که قطعا چنین نیست و آیا از ترس و برای حفظ صندلی لرزان خود اقدامی نکردید؟

باور کنید مردم ایران شما را خوب شناختند و قطعا در کارزار های گوناگون یادشان خواهدآمد و این شما بودید که در مرگ استاد شجریان رفوزه شدید.

البته ناگفته نماند بسیاری از چهره های سیاسی و فرهنگی استان به مرگ شجریان واکنش نشان دادند ولی دقت در رفتار برخی ها خاصا چهره های سیاسی مثلا اصلاح طلب ما را وادار به نگارش چنین مطلبی کرد.

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(sobhekherad.ir)