تاریخ انتشار : پنجشنبه 20 آذر 1404 - 10:35

حفظ میراث ادبی فولکلور قوم لر؛

شابلیطم بگره میشم بزایه -کلگ و دوم یک بگره وایه م ورایه

شابلیطم بگره میشم بزایه -کلگ و دوم یک بگره وایه م ورایه
با هدف ثبت و زنده نگه‌داشتن بخش کوچکی از میراث ادبی فولکلور قوم لر، مجموعه‌ای از ابیات محلی که نسل‌ها سینه‌به‌سینه منتقل شده‌اند در این صفحه منتشر می‌شود. این ابیات همراه با ترجمه و توضیح کوتاه ارائه خواهند شد تا سهمی در انتقال این سرمایه فرهنگی به نسل‌های آینده باشد.

گروه ادبی صبح خرد؛ باقر خرمی از فعالان فرهنگی استان با هدف حفظ میراث ادبی فولکلور قوم لر، به ویژه شهرستان کهگیلویه، بر آن شده است تا بخشی از ابیات محلی را که به شکل سینه به سینه از نیاکان به ما رسیده است به صورت سلسله وار و متناوب در این صفحه مجازی منتشر نماید ثبت این ابیات با ترجمه فارسی و ذکر (بعضی واژگان خاص) همراه خواهد بود. محتوای ابیات، بیان احساسات و عواطف با موضوعات متنوع اعم از: غم، شادی، عشق، محبت، نفرین، دعا و … همراه با ترجمه فارسی روان می باشد. امیدوارم همگان در حد بضاعت خویش در نگهداشت فرهنگ ادبی منطقه و انتقال حداکثری آن به نسل آینده کوشا باشیم.

شابلیطم بگره میشم بزایه
کلگ و دوم یک بگره وایه م ورایه
ترجمه فارسی: خداوندا درخت بلوط بزرگ من پرثمر شود، میش من بره به دنیا آورد، کلگ و دوغ من آماده شود و به نتیجه برسد و آرزوی دیرینه ام برآورده شود.
واژگان:
شابلیط: درخت بزرگ بلوط
گرفتن در مصراع اول : ثًمر دادن
کلگ و دو : کلگ و دوغ(غذای مخصوص عشایر)
گرفتن در مصراع دوم : آماده شدن
وایه : آرزو
ورایه: برآورده شود

در بیت یاد شده که درون مایه دعایی دارد سه موضوع برای سراینده اهمیت خاص دارد که عبارتند از: ۱- پرثمر شدن درخت بلوط( از مهم‌ترین شاخص‌های حیاتی مردان و زنان عشایری) ۲- زایش گوسفند ( یکی از شادمانه‌ها و مژدگانی‌های خانواده عشایری) ۳- آماده شدن کلگ و دوغ ( از طبیعی‌ترین و خوشمزه‌ترین غذاهای عشایری است که نسل گذشته همواره از آن یاد می‌کنند و همیشه دنبال آن هستند. )

سیدباقرخرمی- لنده/روستای چندارقوی

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 3 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 3
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

خردمند پنجشنبه , 20 آذر 1404 - 21:51

درود براستادخرمی و قلم توانای ایشان که سعی برحفظ وانتقال فرهنگ ورسوم محلی استان به نسل جدیددارند.

علی حسین رفیعی دهمراد_ لنده__ روستای ایدنک چهارشنبه , 24 دی 1404 - 9:38

با تقدیر و تشکر از نگارنده …
فرهنگ و ادبیات اقوام محلی و بومی نقش مهمی در حفظ میراث فرهنگی انان دارد
پویایی یک جامعه وابسته به ادبیات انان است….
درخت بلوط هم جایگاه بالایی در عشایر زاگرس دارد
امیدوارم با درخت بلوط و سرزمین زاگرس مهربانتر باشم

علی حسین رفیعی دهمراد از لنده روستای ایدنک چهارشنبه , 24 دی 1404 - 14:21

حفظ فرهنگ بومی و محلی راه نجات ادبیات یک کشور در دوره امروزی است
همه کلمات ضرب المثل شما بار سنگینی دارند
وقتی سخن از بلوط میشود زاگرس بزرگ را تداعی میکنم
به امید حفظ محیط زیست ایران
اینده زاگرس را درنظر داشته باشیم و زاگرس را تنها نگذاریم

رفتن به نوار ابزار