درونی شدن…..؟ بقلم محمود منطقیان

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(جمانیوز)

آیامی دانیدچرا بسیاری ازآدمها ازنظم به خوبی سخن می گویند ولی دررفتار شان نامنظم اند؟،موعظه می کنند وپند می موزند ولی درخلوت آن کاردیگرمی کنند؟
ازدادگری وانصاف سخن گویند ولی مردم آزارند،ازیک رنگی حرف می زنندولی ریاکارند،ازکاروتلاش می گویندلیکن تنبل وکاهل اند،ازپارسایی سخن می گوینداما ناپرهیزگارند،از بخشش حرف می زنند ولی هرگزنمی بخشند؟ودریک جمله بسیاری ادعا دارندولی منش
آنها،وارونه کردارشان است؟به راستی ازنگاه شمالنگی کاراز کجا آب می خورد؟
این نکته درخور اندیشه ونگرش است.ممکن است ریشه این پدیده ی ناسازگاری گفتاروکردار،گونه گون باشدونتوان به یک موردویژه بسنده کرد،لیکن در اینجا به یک موردشایان توجه اشاره می کنم وآن “درونی نشدن” فکروباورها است.
تازمانی که فکروباورو ادعا به یک باور درونی بدل و دگرگون نشده است وتنها برزبان جاری است،به رفتارنخواهدانجامید درفرهنگ جامعه شناسی” درونی شدن”، به عجین وآمیخته شدن فکروباورباوجودانسان گفته می شود،به گونه ای که فکرو وباورباهستی ووجودانسان یکی وجدایی ناپذیرگردد.اگراندیشه ها وباورها وبینشها باوجودانسان یکی شوند،مانند یکی شدن یک حبه قند باآب،آنگاه رفتارنیز بی تردیددگرگون شدنی است.شما بارها دیده ایدکه برخی فی المثل ازنظم،عدالت،نیکی ،کمک به نیازمندان ،ارزش دانش، مردم داری،بخشش،ایمان به خدا،پاکدامنی،پرهیزگاری،صداقت
،وفای به عهد،ادای حق مردم ،سرزنش پارتی بازی وحق خوری و…سخن می گویند وهمه هم این حرفها رامی پسندندوآنهارا تصدیق می کنندوبه به وچه چه راه می اندازند،لیکن می بینیم که هیچی درعمل دگرگون و بهترنمی شودورفتارهاسرجای خودپابرجاست وبازهمچنان پارتی بازی ،دروغ وریاکاری و..و..جاری ودرجامعه نمایان است.
آن کس که اندیشه ها وباورها ،باوجودش درآمیخته وعجین شده است همان گونه زندگی می کندکه می گویدومی اندیشد وباوردارد.آن کس که نظم برای اودرونی شده درزندگی پای بند نظم ودرکارهایش منظم است؛ مانند،لباس پوشیدن،نظافت، نگهداری ابزارومدارک،سفر، مدیریت،رعایت زمان،سرکار رفتن،نظم دادن به خانه و…و…
امروزصبح بادوستی جایی میرفتم ؛درون وبیرون ماشینش تمیزبودوخودش چقدرمرتب لباس پوشیده بودوبه سرو وضعش رسیده بود.می گفت: همیشه اینطورزندگی می کنم وپای بندبه نظم درکار هستم.درست می گفت چون هرزمان می دیدمش همین جوری بودکه می گفت.
وچه زیباست که افکاروباورهای مثبت وزیبا درونی شوندتا زندگی زیبا ودلپذیرشودوچه بدمی شوداگر اندیشه ها و باورهای منفی وبدبینانه و
خردناپذیر وناخجسته درونی شوند؛آنگاه زندگی و جامعه چهره ای تاریک وزشت ونامیمون به خود می گیردواین، روح و دلها رامی آلاید واززندگی دلزده و بی انگیزه وپریشان می کند.
پس بیاییم همه باهم بادرونی کردن اندیشه ها وباورهای نیک، جهان وزندگی زیبا ودلنوازو تازه وبهتری بسازیم وایمان بیاوریم که می توانیم، اگردر خوداندیشه ها وباورهای نیک وزیبا بیافرینیم وآنهارا باوجودخویش بیامیزیم ودرونی کنیم.
“ای دهنده عقلها فریاد رس
تانخواهی تو نخواهدهیچ کس
هم بگوتوهم توبشنوهم توباش
ماهمه لاشیم باچندین تلاش
وارهان مارا ازاین نفس پلید
کاردش تااستخوان مارسید
چون دعامان امرکردی ای اجاب
این دعای خویش راکن مستجاب”
“مولانا”
منطقیان ۹۵/۴/۱۰