جناب رئیس جمهور ؛ سبدی از دردهایمان تقدیم شما ! / ایرج اقبال فر

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(جمانیوز)

ﺳﺮﺍ ﭘﺎ ﺍﮔﺮ ﺯﺭﺩ ﻭ ﭘﮋﻣﺮﺩﻩ ﺍﯾﻢ                                             ﻭﻟﯽ ﺩﻝ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﻧﺴﭙﺮﺩﻩ ﺍﯾﻢ
ﭼﻮ ﮔﻠﺪﺍﻥ ﺧﺎﻟﯽ ﻟﺐ ﭘﻨﺠﺮﻩ                                                ﭘﺮ ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺗﺮﮎ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﯾﻢ
ﺍﮔﺮ ﺩﺍﻍ ﺩﻝ ﺑﻮﺩ ﻣﺎ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﯾﻢ                                                ﺍﮔﺮ ﺧﻮﻥ ﺩﻝ ﺑﻮﺩ ﻣﺎ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﯾﻢ
ﺍﮔﺮ ﺩﻝ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﯾﻢ                                             ﺍﮔﺮ ﺩﺍﻍ ﺷﺮﻁ ﺍﺳﺖ ﻣﺎ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﯾﻢ
ﺍﮔﺮ ﺩﺷﻨﻪ ﯼ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ , ﮔﺮﺩﻧﯿﻢ                                         ﺍﮔﺮ ﺧﻨﺠﺮ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ,ﮔﺮﺩﻩ ﺍﯾﻢ
ﮔﻮﺍﻫﯽ ﺑﺨﻮﺍﻫﯿﺪ:ﺍﯾﻨﮏ ﮔﻮﺍﻩ                                               ﻫﻤﯿﻦ ﺯﺧﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺸﻤﺮﺩﻩ ﺍﯾﻢ
ﺩﻟﯽ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪ ﻭ ﺳﺮﯼ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺯﯾﺮ                                        ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺖ ﻋﻤﺮﯼ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﯾﻢ

  جناب رئیس جمهور
 

سلام خیر مقدم
جناب دکتر روحانی ؛ اطمینان دارم که آمده اید تا دردهایمان را ببینید، پس بی مقدمه؛ سبدی از دردهایمان تقدیم شما.
دردهائی از جنس چهره خسته اما مصمم مردمان، .دردهائی از جنس دستهای پینه بسته پدران و چهره نگران و مضطرب مادران دیار ،.و دردهائی غم انگیز از نوع بیکاری جوانان باستعداد وشجاع  سرزمینم.
جناب رئیس جمهور؛ تردیدی نیست که از مدتها قبل ، تیم های کارشناسی کابینه به دیار ما رهسپار شده اند برای ارزیابی و شناسائی هست و نیستمان.
باور قلبی دارم که شما میدانید و دیگرانی هم از کابینه میدانند که:ما هم نفت داریم و هم آب.
هم دشت داریم  و هم کوه ، هم جنگل داریم و معدن …..

و مهمتر از همه نیروی انسانی جوان و تحصیلکرده.

هرکدام از اینان میتواند سرزمینی را متحول و آباد کند و البته اگر مسئولان بخواهد و میدانیم که میخواهید.
جناب رئیس جمهور ؛ سخنمان کوتاه است و دردهامان بزرگ اما ؛ ما چیز زیادی نمی خواهیم ، فقط فرصت ، فرصتی برای ؛ کار.  برای تلاش ، فرصتی برای عرق ریختن در راه آبادانی  سرزمینمان .
جناب رئیس جمهور؛
مارا به یک صفت میشناسند؛  به میهمان نوازی؛اما شرمنده ام؛ شرمنده ام که بگویم : هر وقت از در خانه مان وارد شدی  چیزی نداریم تقدیم کنیم
جز؛  فقر
 رنج
 بیکاری

آقای روحانی ؛ خوش آمدید.

پایگاه خبری تحلیلی”صبح خرد”(جمانیوز)