این روزها *سووشون* شده سیبل تمام خشم‌ ها، اما حقیقت تلخ اینجاست که این سریال، تنها یک برش از یک *زخم عمیق‌ تر است،* زخمی که سال‌ هاست از بی‌ توجهی، نابرابری و عدم توسعه‌ء پایدار، عفونت کرده است، ؛

گاهی انتصاب یک مدیر با رزومه درخشان ورزشی، زمانی تخریب انتصاب یک جوان با تحصیلات عالی و برنامه محور و اندکی بعد نسب های خانوادگی؛ همه دستاویز تخریب جوانان کهگیلویه وبویراحمد و چوب لای چرخ پیشرفت گذاشتن میشود. ؛

در روزهایی که سریال سووشون به کارگردانی نرگس آبیار، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین اقتباس‌های ادبی، در صدر بحث‌های فرهنگی قرار گرفته، آنچه بیش از همه جلب توجه کرده، نه کیفیت هنری اثر است و نه وفاداری‌اش به رمان سیمین دانشور؛ بلکه واکنش‌های تند و گسترده‌ی قوم لر به بازنمایی‌شان در یکی از صحنه‌های سریال است. واکنشی که اگرچه در ظاهر به یک دیالوگ یا تصویر محدود می‌شود، اما در عمق، ریشه در سال‌ها تجربه‌ی تحقیر، کلیشه‌سازی و حذف دارد.؛

“صبح خرد” بقلم رضا حیدری – فعال اجتماعی کهگیلویه؛ در سکوت تلخ ناکارآمدی و بی‌تدبیری، پروژه‌ای که می‌توانست شاهرگ حیاتی توسعه و شکوفایی برای روستای کوهبرد و منطقه کهگیلویه باشد، پس از ۱۶ سال دوندگی و صرف هزینه‌های هنگفت، با رسیدن به مرز ۸۰ درصد پیشرفت، در نیمه راه رها شد. این رهاشدگی نه یک

ورزش و جوانان استان کهگیلویه و بویراحمد، همواره یکی از مهم‌ترین شاخص‌های توسعه اجتماعی و فرهنگی این دیار بوده‌اند. اما سال‌هاست که نگاه‌های سیاسی و رقابت‌های شخصی مسیر رشد این حوزه را تحت تأثیر قرار داده‌اند. در چنین فضایی، مدیریت شایسته و متعهد بیش از هر زمان دیگری حیاتی است.؛

امور عشایر شهرستان لنده باید چشمه‌ساران کوه سفید را دریابد. یکی از زیبایی‌های وصف‌ناپذیر و خدادادی شهرستان لنده، کوه سفید و چشمه‌های جوشان آن است؛ آب‌های سرد و گوارای این منطقه، هنوز به دست یغماگر بشر نابود نشده‌اند. ؛

مجید پارسایی، بدون تکیه بر حامیان بزرگ، از دل محرومیت‌های کهگیلویه برخاست و به‌عنوان یک نیروی عمرانی، درآمد شخصی‌اش از استان‌های دیگر را وارد ورزش کهگیلویه کرد. او توانست هندبال این منطقه محروم را نه‌تنها به سطح ملی بلکه به سطح جهانی معرفی کند. ؛

آتش‌سوزی‌های زاگرس، فراتر از ویرانی طبیعت، به معنای انهدام ریشه‌های فرهنگی، زیستی و حتی اخلاقی ماست. بی‌تفاوتی ساختاری و بهره‌کشی بی‌مهار، این اکوسیستم کهن را به مرز نابودی کشانده است. تنها با رویکردی علمی و مشارکتی مسئولانه می‌توان این گنجینه حیاتی را از خطر مرگ نجات داد. ؛

در هفته دولت ۱۴۰۴ در استان رسانه‌ها با همگرایی کم‌نظیر خود نشان دادند که می‌توانند فراتر از خبررسانی، نقش‌آفرین توسعه و همبستگی اجتماعی باشند.؛

این روزها ماجرای اهانت یک طنزپرداز به حکیم ابوالقاسم فردوسی، دل بسیاری از دوستداران فرهنگ و ادب فارسی را آزرده است. اما پرسش بزرگ پیش روی ماست: چرا تنها در هنگامه‌ی توهین و جنجال به یاد فردوسی می‌افتیم؟؛

دهدشت امروز تصویری زنده از بحران شهری در ایران پیرامونی است؛ شهری که در آن فقدان معنا در مدیریت به یک وضعیت ساختاری بدل شده است. کافی است به پارک‌هایش نگاهی انداخت: جایی که کودکان به جای تاب و سرسره، در میان «شیشه‌های خرد و چمن‌های پژمرده» بازی می‌کنند و خانواده‌ها بر زمینی آلوده می‌نشینند که تنها نشانه‌ی مدیریت شهری، باز کردن آب لوله‌ها در چند روز یک‌بار است. این وضعیتی است که نمی‌توان آن را جز به «بی‌اعتنایی سیستماتیک به رفاه شهروندان» نام نهاد.؛

رابطه میان سیاست و رسانه، همواره محک جدی برای سنجش شفافیت و صداقت مدیران بوده است. در این میان، محمد بهرامی نمونه‌ای است که با حضور مستمر و گفت‌وگوی مستقیم با خبرنگاران، به الگویی متفاوت در میان نمایندگان بدل شده است. ؛

تعطیلی‌ها فقط فرصتی برای استراحت نیستند؛ بلکه ابزار مهمی برای مدیریت مصرف انرژی در سطح کشور به شمار می‌روند. استان‌ها هرچند ممکن است جدا از هم دیده شوند، اما شبکه برق، همه نقاط را به هم متصل کرده است. حتی یک روز تعطیلی در یک استان می‌تواند فشار بر شبکه و الگوی مصرف را در سراسر کشور تغییر دهد؛

عکاس پر افتخار و از هنرمندان شاخص استان در نشست هم اندیشی جامعه هنر با استاندار با تاکید بر اهمیت هنر و هنرمند از دغدغه هنرمندان گفت و گفت: چالش معیشت مشکل جدی جامعه هنر استان است. ؛

کهگیلویه، به‌عنوان "صاحب سرچشمه"، مطالبه‌ای مشروع دارد: "کاهش شکاف تاریخی در بهره‌مندی از منابع." خوزستان نیز دغدغه‌ای قابل احترام دارد: "جلوگیری از آسیب به رودخانه اعلاء و تالاب شادگان." اما این دو مطالبه، در چارچوب "دانش روز آب‌شناسی"، قابل جمع هستند. برداشت "علمی، محدود و فصلی" از بخش مازاد جریان، به همراه "رعایت دقیق حق‌آبه محیط‌زیستی"، می‌تواند به هر دو هدف پاسخ دهد.؛

حسین پناهی، هنرمند محبوب و ماندگار کشور، نه‌تنها چهره‌ای شناخته‌شده در استان کهگیلویه و بویراحمد، بلکه بخشی از خاطره و احساس مردم ایران است. او با شعر، بازی و اندیشه‌های عمیق خود دل میلیون‌ها نفر را به دست آورد و یادش هنوز در دل‌ها زنده است. با این حال، آرامگاه ساده و بی‌امکانات او، در شأن نام و جایگاهش نیست و این موضوع سال‌هاست دل هنردوستان را آزرده کرده است.؛

به گزارش “صبح خرد “،فعال رسانه ای طی یادداشتی گفت: توسعه استان بدون خبرنگاران میسر نیست و این قشر نیز باید به شکل ویژه حمایت شوند. یادداشتی به مناسبت روز خبرنگار در کهگیلویه و بویراحمد؛ ۱۷ مرداد داستانی برای تجلیل اصولی از قلم‌های مسئول و صدای مردم در بطن و قلب جامعه است. اوج شنیدن

کهگیلویه و بویراحمد با یکی از بالاترین تراکم‌های رسانه‌ای کشور، امروز در نقطه‌ای ایستاده که مقیاس عددی دیگر کافی نیست؛ حالا زمان آن رسیده است که این حجم از رسانه‌ها به کیفیت، عمق و مهندسی روایت دست پیدا کنند.؛

این روزها در بستر فضای مجازی کهگیلویه وبویراحمد، برخی با عبور از مرزهای اخلاق و انصاف، تخریب تاجگردون ویاران وی را دستاویز تسویه‌ حساب‌های شخصی ساخته‌اند. غافل از آن‌که این شیوه نه نشانه‌ شجاعت است و نه خدمتی به مردم، بلکه افتادن در ورطه‌ ابتذال گفتار و سقوط در نگاه افکار عمومی‌ است.؛

درباره اسماعیل آذری‌نژاد، فعال فرهنگی اهل کهگیلویه‌وبویراحمد، که دغدغه‌اش آموزش مهارت‌های زندگی به بچه‌هاست. ؛

در آذرماه ۱۴۰۴، خانواده‌ای در اهواز در انتظار تولد فرزندی بودند که قرار بود زندگی آن‌ها را رنگی تازه ببخشد. اما صدای مهیب انفجار، همه چیز را تغییر داد. جنینی که تا پنج‌ماهگی در رحم مادر در سلامت کامل بود، در جریان حملات هوایی رژیم صهیونیستی و جنگ ۱۲ روزه علیه ایران، جان خود را از دست داد.؛

خبر، تلخ و اندوه‌بار بود؛ روح *حاج امیر* در آسمان *آرام* گرفت.؛

داستان به همین سادگی است؛نماینده بویراحمد،دنا و مارگون مثل قریب به اتفاق نمایندگان مجلس در یک انتخابات ساده کمیسیونی صلاح به حضور در هیات رئیسه نبود و همان گونه که سال قبل نایب رئیس کمیسیون بود،امسال نشد و ممکن است سال آینده باشد؛همین ....؛

فعال حقوقی کهگیلویه پاسخ نماینده تهران در واکنش به مواضع وی نسبت به مصاحبه رئیس جمهور با خبرنگار آمریکایی را داد.؛

دکتر ‌رحمان فلاحی، رنگین کمانِ زبان و ادبیات فارسی و قوس و قزح شعر و ادب و آژفنداکِ انجمن ادبی شاهنامه و حافظ بوده که سال ها بی وقفه، بدون مزد و اجرت و صرفا جهت رواجِ اندیشه های فردوسی و حافظ مبادرت به چنین کاری کرده است.؛